Skip to main content

U. ' Hir-hocdl sydd yn ei llaw ddeau ni; ac yn ei Uaw.aswy y mae cyfocth a gogonianí."—Solomon. RHTF.-4.] RHAGFYR; 1840. [Pris 1g. ■'-:.■■ ■ „:.'.:- "GWELL GWNEYD,""neu «GWELL PEIDIO." Cyn ymollwng i gyflawni unrhyw orchwyl,. neu i ddiiyn unrhyẃ arferiad, cìylai pob creadur rhesymol ystyräed yn ddwys a chydwybodol pa un ureu ai gwneyd ai peidio. Dylai foil un o cidau arwycìd-air yn b.arod ganddo bob atnser,yh wyneb pob gorehwyl ae arferiad, a yírogynygo i'w s}'ìw—sef, nailì ■ai lígivell gwneyd" ireu "gteéli peidio." Bycra un o'r ddau (îclywediad yma yn gyfaddas iddo at bob atngylchiad a'i cyf-' erfydd ; ac y mae o bwys.annhraethol iddo ystyric^fb pa u» ; —a gweithredu yn ol hyny. Grèsÿnus iawn yw i greadur înor ardderchog á dyn gymmeryd ei hudo i ddweỳd, «Gweli gwneyd," pan y dyìai ddywedyd ar uuwaith', "ac yn bender- fynol, «Gweil peidio." Pe cai cydwybod chwarae t'e.g, ni byddai ddim llawer o anhawsdra i neb alìu gwybod pa air ddylid ddefnyddio. 0 Gyda goìwg ar chwilio arn gyfleusderau i ddarìîen, ac àm í'anteision i ddesll yr Ysgrythyrau, dylab pob dyii ddweyd, «Gweìì gitmeyd;" ond gyda gulwg ar wario amser i ddarìlen ac adrodd coeg-chwedlau coel-grefyddol a llygredig, dylai ddweyd, «Gweil peidio." Gyda golwg ar bîygu yu ostyng- edig, cìan guro ei ddwyfron, ger bron gorsedd fawr y heí', i yi-nbiì ara drugaredd i'w enaid euog er inwyn teilyngdocl lesu, dylai ddweyd, « Gweìl gwneyd;"" ond gydagolwg argellwair â geiriau Duw, a chymnieryd ei enw eí' yn.öfer, dylai dciweyd, "Gwell peidio." Gyda golwg ar benderfynu yn sobr, ac ar unwaith, i hrojpfesu a diîyn egwyddorion ac ordinhadau cref- ydd, dylai d^weyd, "Gwell gwncyd;" ond gycta golwg ar ddyrysu, a cháledu, ac annedwyddu ei deirhladau trwy gloffi rhwugdau feddwl, dylai er pob peth dclweyd, "Gweìlpeídio." Gvda golwg ar wasanaethu ei deulu a'i genedíaeth mewn