UDGORN SEION, > Et' <mrm j> ŵitnt. lìiiiF. 35.] TACHWEÜD 4, 1854. [Cyf. VII. DARLITH AR YR ADGYEODIAD CYNTAF, GAN Y LLYWYDD B. YOUNG. A d> addodwyd /jn y Tabernacl, Dinas y Llyn Ilalen Maicr, IIyd- ref 3, 1852, wedi vt Henuriad Orson Hyde lefaru. (O'r " Descret JSews") Tkwv ganiatâd, gwnaf ychydig o sylwadau ar yr egwyddorion a draddodwyd gan yr Henuriad Hyde. Yn gyntaf,—llefaraí' ychydig o eiriau perthynol i'r adgyfod- îad. Mae yr egwyddorion hyn yn ddyddorol.—Iawn adna- byddiaeth, a ehywir ddeallíwriaeth o honynt ydynt ffynonnell o gysur a llawenydd mawr i tíaint Duw. Mae y Brawd Hyde yn ei sylwadau yn lled wylìadwrus, ac yn awgrymu hyn a'r llall, yn unig fel y tybiai, eithr ein braint ydyw deall llawer o'r pethau byn oddiwrth eglurhad yr Ysbryd Glân i ni ein hunain, drwy y dadguddiadau a roddwyd i ereill, ac oddiwrth addysg- jadau y rhai a fuont gyda ni. Wrth sôn am ddyfodiad yr Arglwydd lesu Grist fel lleidr yn y nos, neu fel y goleuni boreuol, fel y gwelo pob enawd ynghyd ei ogoniant; a llawer o ddywediadau ereill o'r fath, os eys- •sylltwch hwynt oll yn uu, crëant lawer o ddyryswch yn y meddwl. Etto, os tybiwn fod yr Iachawdwr yn dyfod unwaith i bawb, ac yn ei ail ddyfodiad y dinystria yr holl rai drygionus, ae y glanhâ y ddaear oddiwrth ei gwaed a'i llygredigaeth, gwrth- 35 j?kis \g.~\