Skip to main content

GERDDORFA: Cglrjjfgrahm gtiaol aí toasatta^t^ Certòẅetíj » garòìwẁtb êgmr%, CYHOEDDEDIG AR Y CÝTÍTAF O EOB MIS. RMf 78 C^P. V£I. EBRILL A MAT, 1879. Rhifyn Dwbl. Pris 4c ORIEL Y PRIF PEISTRI, BEETHOVEN. Parhad. Wedi hyn pemlerfynodd ddilyn awgrymiad Haydn, írwy fyned i Vienna. Aeth ychydig amser heibio cyn iddo roddi ei benderfyniad mewn gweithrediad. Aeth i weled ei gyfaill fíÿddlon Wegeler, yr hwn oedd wedi ei esgeuluso yn ddiweddar, a mynegodd iddo ei benderfyuìad. Gwrandawod 1 ei gyf.iill arno gyda syndod, ond nis gallai wrthwynebu ei benderfyniad. "Ac yn awr, rhaid i mi eto bwyso ar eich cyfeill- garwch'' eb .i Beethoyen, gan estyn ei law i Wegeler, '.' Yr hyn a allaf fi ei wneud i chwi. mi a'i gwnaf," oedd yr atebiad. "Cyn yr af ymaith.'' ebai Beethoven, rhaid i mi edrych ar ol fy mrodyr. Mae y gofal hwn wedi ei osod arn if gan fy auwyl fain. Mae Charles yn awr yn ddeunaw oed, ac mae yn berdonydd ardderchog. Iddo ef yr wyf yn trosglwyddo fy ìjgwersi. Ond mewn cysylltiad a John yr hwn sydd yn awr yn bymtheg oed, yr wyt" yn apdio arn eich cynorthwy chwi. Mae yn dytnuno cael dyfod yn feddyg. A dyma eich cangen chwi., A wyddoch arn y ftbrdd a'r moddion i hyrwyd lo ei ddymuniadau?'' "Edrychaf allan am le iddo,'' atebai Wegeler, "a gallaf roddi atebiad boddhaol i chwi eyn terfyn y dydd heddyw." Tynodd y cyfansoddwr aur o'i logell, gan eu hestyn i Wegeler, gan ddymuno arno eu defnyddio i adfedd- ianu darlun ei dadcu oddiwrth dafarnwr Karpen. '.'Un peth arall" ychwanegui Beethoven mewn llais isel. "Gwnewch fy heddwch gyda'r V .n Breunings." "Ni wyddwn fod y Von Breunings weJi eu tram- gwyddo genych ebai ei gyfaill." "Ai nid yw Eleonore wedi dweyd ditn wrthyeh?'' g >fynai Beethoven yn syn. "Dim gair" ebai Wegeler. "Beth d.ligwyddodd rhyngoch chwi a hi?'' "O ardderchog deulu" llefaí Beethoven gydi theim- lad cynliyrfus. Yna efe a adroddodd wrtho yr holl amgylchiadau cysylltiedig a'i ail gariad. Gwrandwai Wegeler arno gyda dyddordeb a chydymdeimlad, ond nis gallasaí ymatal rhag dweyd, "Gwelwchfod Eleonore yn iawn wedi y cwbl pan y rhybuddiodd chwi i ochelyd balchder y bendefigaeth." "Yroedd'' atebai Ludwig gan edrych tua'r llawr. Wedi hyny, aeth y ddau gyda'u gilydd i dy y Von Breunings, ae yno yr oedd gweddw y Canghellydd, yn nghyd a Barbara Koch. Ni ddywedwyá gair am gamsyniadau ac annghydwelediadan y gorphenol. Yn mhen ychydig ddyddiau weü hyn yr oedd Wegeler wedi . osod John brawd Ludwig. Yn egwydd- orwas yn fFerylldy y llys, ac wedi adfeddianu y darlun oddiwrth dafarnwr Karpen. * cyfansoddwr, wedi derbyn y newyddion hyn gyda llawenydd, a aeth a'i frawd Carl i'r oli o'r tai hyny 11 e yr öedd ef yn rhoddi gwersi, gan ei gymeradwyo fel ei olynydd. Wedi hyn, efe a ddechreuodd barotoi ar gyfer ei daith î brifddinas Awstria. Wedi canu yn iach i'r Etholwr, y Count Waldstein, Wegeler, a'i luoedd cyfeillion, efe a dreuliodd ei oriau ojaf yn ei dref enedigol, yn nhy y Von Breunings, llo y bu ef a'i gyfeillion mwyaf mynwesol unwaith yn ychwaneg, ac am y tro olaf yn cydfwynhau eu prydnawnbryd. Gan ddwyn Eleoiiore o'r neulldu, efe a ofymodd ei maddeuant.. Mor^ddirmygedig "ebe fe," yrymddeng- ys fy ymldygiad diweddar tuag atoch chwi, a pha beth na roddwn am allu i sychu allan y Uiuellau hyn. sydd mor, annghyson a mi fy hun ! Y mae eich ym- ddygiad, fy anwyl gyfeilles, yn fy argyhoeddi eieh bod wedi maddeu i mi. Atebodd yr eneth yn dyner. " Y mae eich edife rweh yn myned y tu hwnt i'ch ffaeledd." Pan oedd yn ymadael a Frau Von Breuning, efe a ddywedodd, gyda dagrau yn ei lygaid, "gwyddocli bob amser pa fodd i dynu yr efrau oddiwrth y gwenith." Aeth Wegeler, Stephen, a Christopher Von Breuning gyda'i dad a'i frodyr i'w hebrwng i'r porthladd; a phan oeddyut ar ymadael, trodd Beethovén atynt gan däweyd::—