Skip to main content

* &glfo808toto< "LI.WYDBED T RHA! A'TH HOFFANT." ÔTöfarcí)taí( obtitfort!) *©ffetrtaö at tî aSttöntolton, îmojplcí) ©onfórmasífon. Nid oes un rhan o'n bywyd yn ymddangos yn fwy pwysig na phan y dechreuom weithredu drosom ein hunain. Yn ein mehyd y'n tywysir gan ein rhieni yn henaf—yn y rhan olaf o'n bywyd ein profiad a'n cynnorthwya, ac os hydd arferion crefyddol wedi greddfu ynom, hwy a'n tueddant i gadw yn y ffordd union; ond pan yr ým yn dechreu gweithredu yn ein henwau ein hunain, yr ŷm yn cenhedlu ynom ein hunain reddfau da neu ddrwg, wrth ufuddhau neu anufuddhau gorchymmynion Duw. Yr Eglwys, am hynny, yn ewyllysio rhoddi i'w haelodau ieuaingc boh cynnorthwy, a osododd fod i'r ddefod apostol- aidd o Gonffirmasiwn gael oi gweinyddu yn yr amser, y tyhia lii, y maent hwy yn yr angen mwyaf am gynnorthwy. Cyn helled ag y perthyn i'r iui i'w gouffirmio, y ddefod hon a saif fwyaf yn y hroffes gyhoeddus o'r ffydd i'r hon y'n bedyddiwyd yn ein mabandod. Canys pan y'n dorbyniwyd gyntaf yn allanol i'r cyfammod Crist'nogol, yr oeddym o ran *Gan y Gwir Barch. T. V. ohort, Esgob Llaiu•lwy.