Skip to main content

" LLWYDEED Y EHAI A'TH HOFFANT." í&fjfoebl Ätorjrnruol " Yn un ojerledigaethau cyntaf yr Eglwys Gristianogol, saith o langciau Cristianus a geisiasant ymguddfa rhag yr erled- igaeth mewn rhyw ogof yn agos i Ephesus: ac yn yr ogof honno, trwy osodiad Duw, hwy a syrthiasant i drwm gwsg. Yno hwy a gysgasant ddau cant o ílynyddoedd;—ac yn ys- tod y ddau cant blynyddoedd hyn o'u cwsg, yr oedd y rhan fwyaf o'r hyd o amgylch wedi derhyn ffydd yr Efengyl. Pan y deífroisant o'u cwsg, gwelsant yr Eglwys, a adawsent yn dlawd, yn amddifad, ac yn orthrymedig, yn awr wedi cael brenhinoedd a brenhinesau yn dadmaethod a mam- maethod iddi. Y Uangciau, yn awr wedi deffro ar ol eu hir gwsg, a aethant i Ephesus, eu genedigol le; ac yn bryderus gofynasant' ai oes Crìstianogion yn y ddinas hon' ? Yr at- eb a gawsant ydoedd, ' Beth! Y mae pawb yma yn Grist- ianogion.'—Mawr ydoedd diolchgarwch a llawenydd y llangciau wrth gìywed y fath newydd,—wrth glywed am y cyfnewidiad a gymmerasai le, er pan gadawsent hwy y ddin- as dau cant o flynyddoedd o'r blaen. Ac wrth ediych o am- gyloh, cawsantŵchos i greduyjaewydd da.—Ar yr un llaw, dangoswỳd iddynt adeiladau harddwyeh cyssegredig i addo- Had eu Meistr croeshoeliedig:—ar y llaw arall, dangoswyd