Skip to main content

"GWYLDER A PHARCIIEDIG OFN." Cyngoh pwysig yw'r hwn a roddir i ni yn yr epistol at yr l| Hebreaid, lle y dywaid yr Apostol, "Bydded gcunym ras, trwy'r hwn y gwasanaethom Dduw wrth ei fudd, gyd á gwylder a pharéìiedig ofn, oblegid ein Duw nf'sydd dân ysol." Nid oes dim yn fwy addas mewn creadur pan yn ymwneud á'i Greawdwr na'r teimladau a gyfeirir attynt yma; a pha le bynnag y byddo un mewn gwirionedd o dan ddylanwad Yspryd Duw, y mae'n sicr y bydd i'r teimladau hyn ei feddiannu mewn modd dwys iawn. Y mae byn i'w weled yn neillduol ynghrefydd y saiut a goffeir i ni ar ddalenau'r Bibl. Yr oeddynt nid yn unig heb ryfyg, ond befyd heb un math o hyfdra, pan yn nesau at Dduw, neu yn ymyrraeth â phethau Duw. O'r fath wylder a feddiannai Moses, er bod yr Arglwydd yn ymddiddan âg ef megis yr ymddiddanai gwr a'i gyfaill!—Byddai ei agwedd a'i eiriau I ymhob i'hiui o'i ymddygiad yn profi, bod ganddo ddwys ymsyniad o'i annheiiyngdod ei lmn, ac o fawrcdd y Gor- uchaf. A'r unrhyw yspryd a feddiannai Joshua, a Samuel, a Dafydd, a'r Prophwydi;—yr oeddynt oll yn gwasanaethu Duw gyda gwylder a pharcliedig olh. Oud nid felly y mae hi'n awr, ysywaeth, ymhlith llawer sy'n galw eu hunain yn Gristionogion. Gellir dyweyd, mai diffyg gwylder mewn ! pethau crei'yddol yw'r byn sy'n dynodi'r oes hon yn ■ ueillduol. Bu amser, pan yr ocdd Cristionogion proffesodig yn cyfeiliorni ar yr oclar arall. O dan rith gwylder ac ofn, yr oeddynt yn cynnwys llawer o goel-grefydd ffol. Ond yn awr, wrth osgoi coel-grefydd, mae llawer o honynt wedi rhedeg i ormodedd y übrdd arall, ac y mae dyuion i'w cael ag sy'u ymyrraeth â'r dyledswyddau mwyaf pwysig, ac yn ymddiddan ynghyleh y testunau mwyaf sanctaidd heb ddim