Skip to main content

YR EGLWYSYDD. Rhif. ö.1 HAI, 1848. ìCyirol n. " &mscrocìŵ cnbutC " Ond credu'r wyf li, bod cyfnewidiadau ger llaw ;—pa un a gymmerant le y flwyddyn hou ai peidio, Duw yn unig j sydd yn gwybod,—cyfnewidiadau llawer mwy pwysig, nag > a all gymmeryd llo yn y gymmydogaeth hon;—cyfnewid- : iadau yn dwyn perthynas â'u gwlad yn gyflredinol,—yn neülduol mewn pethau eglwysig, crcfyddol. Y mae yspryd wedi bod ers blynyddoedd lawer yn gweithio yn ein gwlad ni,—ac y mae yn cynnyddu yn ei ymdrechiadau,—yr hwu ni all yn awi' ymattal, nae aros yu llonydd. Ac yspryd drwg ydyw'r yspryd hwn, yspryd gelyniaethol i Dduw a'i | wirionedd. Wrth í'yned â'i achos y'mlaeu, fe sigla yr yspryd hwn bob peth mewn gwlad ac Eglwys,—í'e ymdrecha sym- ; mud pob peth oddi ar ei sylfaen brotestanaidd,—oddi ar sylfaen gair Duw ! Crêd cannoedd ydyw, bod amseroedd enbyd yn agoshau,—tywyllwch a goleuni, cyfeiliornad a gwirionedd, achos Duw ac achos Satan, milwyr Tywysog heddwch a milwyr tywysog llywodraeth yr awyr yn ymladd â'u güydd! Plant yr Arglwydd yn daer wrth orsedd-faingc ; gras, yu erfyn ar Dduw i ymddangos o blaid Ei achos, Ei j enw, a'i ogoniant! Gweision y diafol, hwythau yn ym- ■ drechgar ac yn f'awr eu rhwysg am lwyddiant teymas y | tywyllwch! Y mae baruau Duw wedi bod, ac yn parhau i fod, yn ehedeg oddeutu i ni—cyfyngderau, tlodi, miloedd o weith- i wyr allan o waitb, y farchnad arian yn isel a difywyd,— y naill ddyn yn methu teiinlo hyder yn y llall—beth sydd ? ; —" Wéle yr Arglwydd yn dyfod allan oi fangre, ì ymweled àg anwiredd preswylwyr y ddaear" ì .Beth sydd ?—Eiu pechodau mawrion ac aml ni sydd yu gweiddi yn uchel am gerydd ! Pechodau ein gwlad—ein lieglwysi—ein teuluoedd ni,—ein pecliodau personol,—ein meddwdod, anonestrwydd,