Skip to main content

Y WINLLAN. m AWST, 1864. GOBEITHION A GWAREDIGAETHAU Y TADAU. "Ein tadau a obeithiasant ynot: gobeithiasant, a gwaredaist hwynt."—Salm xxii. 4. Y mae pob engrafF o ragoroldeb ffydd y Cristion, a phob siampl o ofal Duw atn ei bobl, a'i ffyddlondeb i'r rbai a ymddiriedant ynddo, yn neillduol o werthfawr. Y mac trallodion y byd yma nior aml, a'i groesau mor drymion, a cbalon y credadyn yn aml mor wan, fel y mae pa beth bynag a rydd gyfnerthiad i íiÿdd, a bywhâd i byder gos- tyngedig yn Nuw, yn ngwyneb y fatb amgylcbiadau, o'r pwys a'r gwertb mwyaf iddo. Ac y mae gan y credadyn eiddo mawr at ei wasanaetb yn y ffordd bon. Nid awn i son yn awr am y datguddiadau gogoneddus o gymeriad grasol a cbymwynasgar Duw, nac am ei addewidion cyfoetbog a sicr. Y mae y pethau byn at wasanaetb y credadyn, er ei gryfhau mewn ymddiried yn ei Dduw. Ac nid awn yn bresenol i fanylu ar ben brofiadau personol. Y mae y rbai byn yn neillduol o fanteisiol i ateb y dyben bwn. Y mae y Cristion sydd wedi cael ycbydig amser yn y byd yma yn gwybod byny yn eitbaf da; ac y mae ei ttocJc o ben brofiad yn myned ar gynydd parbaus, nes y clywir ef yn canu " Beth yw'r ofn sydd ar fy nghalon Am drallodion eto i dd'od î 'Run yw f'Argìwydd cadarn, ffyddlon, Fe a'm cynal er ei glod : Yn mhob stormydd, &c, Deil i fyny f'enaid gwan." Ond yr byn a ddaw dan ein sylw yn awr ydyw y profioa a geir o wertb crefydd, o fantais ymddiriedaetb yn Nuw, ac o'i ofal ef am y rbai a ymddiriedant ynddo, mewn banes. Daioni Duw i'r Tadau ydyw y pwnc. Y mae ein Gwinllan yn caelei darllen gan grefyddwyr ieuainc—gan blant rbieni crefyddol ag sydd yn cael ©u dwyn i fyny ym