Skip to main content

Rhiv. 5. Mai, 195§. Cyf. XI. ÜWIRIONEDD ODDIFEWN. ÇBarhàd tudal. 65.) Ifl. Nad oes yr |un meddiant arall yn nghread ÜUW AG SYDD MOR WERTHFAWR I DDYN, AC MOR DEILWNG o'i ymgais. Er dangos hyn, ni a gawn gymeryd golwg ar yr liyn inae'n ddiogelu ì'w feddianwyr. I. Ni a dd)wedas'>m o'r blaen mai y gwirionedd mewnol hwn ydyw gallu meddianol neu gynwysiadol y meddwl—yrenaid— ei thraed a'i duylo, trwy ba rai y mae'n dyfod at, ac }n gnfael yn holl oaoniant a Uawnder üuw, ac yn médilianu hawl i holl gyloeth y cread ; ac heb hyn, ni allai byth ddyfod i fedilu hawl iddynt na'u mwynhau M*e Duw wedi gwneyd galluoedd teimladol yr enaid yn gyfaddasol o t'wyniant mawr. aruthr, a thra- gwyddol Er galw y galluoedd hyn i weithrediad, a rhoddi iddynt g\Hawn foddhâd, mae yn ei ragluniaeth hael wedi gwneyd darpariaeth gyrlawn, ac yn ein gwa- hodd, yn y modd mwyaf taer a serchus. i gjfranogi ohoui. Mae Doethineb yn cael ei dysgrifio íel «edi aneiladu ei thŷ wedi naddu ei cholofnau. wedi lladd ei phasgedigion. wedi cymysgu ei gwin, wedi hulio ei bwrdd, ac wedi anfon ei llawforwynion i leoedd uchel y ddaear, i wahodd rhai i ddyfod i mewn i fwyta ei bara, ac i jf'ed o'i gwin. yr hwn a gjmysgodd. Ond pa f'odd rnae i'r enaid gyraedd ei thỳ, ac eistedd wrth ei bwrdd, ac ar hyd llwybrau gwirionedd 1 A pha fodd y cawn o h\d i luybrau gwir- ionedd, ond trwy f'od y bwriad mewnol eywir hwn jn seljdlu llygaid y meddwl »r y gob'uni, nes dwyn dyfn deroedd yr enaid allan i waeddi am wybodaeth, ae i lefain am ddeall — i'w geisio f'el arian, ac i chwilio am dano fel am drysor cuddiedig/ Nid oea byth wir ddifrif- wch mewn ymofyniad »m wiríonedd gwrtliddrychol, hyd nes y bydtlom yn ddeiliaäol gywir. Dywed Crist, os ewyllysia neb wneuthur ei ewylíys ef, efe a gaifí" wybod