Skip to main content

Y DRYSORFA. —>xs«— DCCC. XXXVI. Rhif. lxxh.] [Llyfr vi: cabud b Os gallwn farnu am bwysfawredd un- rhyw ddyledswydd, wrth ei bod yn cael ei gorchymyu yn fynych yn ngair Duw, «iamheuol yw fod Carìad brawdol o'r dwysder mwyaf. Llafuriai yr ysgrifen- wyr sanctaidd i'w osod allan trwy y cy- ••elybiaethau cryfaf, ac a'i cymhellent trwy y cynhyrfiadan difrifoláf a grymus- *f. Dyma y prawf faen goreu, a chywir- af, trwy yr hwn y. gellir gwahaniaethu plant Duw cddiwrth bìant yr un drwg. Onid y w yn ysgrifenedig, fod * pob un sydd yn aros mewn cariad, yn aros yn Nuw, a Duw ynddo yntau ?' * Osdywed »eb, yr wyf yn caru Duw, ac efe yn casau ei frawd, celwyddog yw, a'r gwirionedd r.id yw ynddo. Yr hwn nid yw yn caru, nid adnabu Ddaw, oblegyd Duw, cariad y w.' A thrachefn, 'Trwy hyn y gwybydd pawb mai dysgyblion i mi ydych, os bydd Senych gariad i'ch gilydd.' A phan y ^ae yr Apostol yn crynhôi Cristionogaeth 1 dri phrif bwne, ' y niwyaf o'r rhai hyn yw cariad.''—Ac yn wir pe na buasai cym- rciaint o ddywedyd yn yr ysgrythyr ar y pvvnc hwn, gallesid yn hawdd ddysgu ei ^erthfawredd goruchel yn mysgy grasus- &u cristionogol trwy syiw a phrawf. Onid ° eisiau cariad y mae cynnifer o dram- Swyddiadau yncaei eu rhoddi a'u derbyn ? canys pa un o honynt niellid ei ragflaenu öeu ei symud trwy y cariad sydd yn §>eithredu yn ddiragrith—ý cariad a giddia lìaws o bechodau ? Yn mhellach, cariad brawdol a gym- hellirfel ' gorchymyn newydd,' i arwyddo ei fod o ryw mwy ardderchog, ac o radd Biwy dercbafedig, na'r hyn a gymhellir y° y ddeddf foesol; maeŵowoyn rhwymo pawb i garu eu cyd ddynion yn mhob ^an : ei fesurau yw, < Fel ti dy hun;' a'i R A VF D O. X> . weithrediadau a eglurir gan ein Har- glwydd yn nameg y Samariad trugarog ; ond y mae hwn yn ein rhwymo at gariad mwy a rhagorach at ein brodyr cristion- ogol, a'„i sylfaen yw, cariad Crist tu ag attora ni:—e Yn hyn yr adnabuom gariad Duw, o blegid dodi o hono ef ei einioes di-osom ni, a ninnau a ddylem ddodi ein heinioes dros y brodyr.' Mae y cariad hwn mor anhebgorol er cysur a llwydd- iant cymdeithas, âg ydyw rhwyddred- iad y gwaed, er iechyd a bywiogrwydd y corph dynol. Hebddo, er y gall eglwys fod yn Hiosog, yn oludog, ac, yn ngolwg y byd yn gymeradwy, etto, yn ofer y dysgwyliwn iddynt ' wylo gyda'r rhai sydd yn wylo, a bod yn ilawen gyda'r rhai sydd yn lîawen, i ddwyn beichiau eu gilydd, ac i gyflawni cyfraith Crist;' y mae yspryd a gryra crefydd wedi ym- adael, ac nid yw, er y cwbl, ond fel bedd- rod wedi ei wyn-galchu. I'r gvvrthwyneb, pan y mae cariad yn llywodraethu mewn cymdeithas, maent oll yn fywiog er cysur a diogelwch eu gilydd; ni ddyoddefant bechod y naill yn y llall, ac os gwelant fagl, rhoddant rybudd prydlawn. Caiiad sydd yn cyfr arsoddi eu hundeb, ac yn gwnëyd eu dy- ledswyddau yn byfrydwch iddynt. Mae cariad yn hirymaros yn wyneb sarhad oddiwrth ereill, yn disgwyl am eu had- newyddiad, ac wedi y cwbl, mae yn dir- ion, yn hynaws, yn ymostyng-gar. Mae eariad yn mwynhâu ei chysuron ei hun gyda diolchgarwch; ac yn canfod llwydd- iant ereill heb gynfigenu. Nid yw cariad yn drahaus, nid yw ehud, nid yw feistrol- gar ; ond ystyria yn dda, pa un a ydyw ei hymddygiadau hi yn niweidiol i lesâd ere'tll, Mae yn wrthwynebol i ryfyg a 2 Z