Skip to main content

Y DRYSORFA. Rhif. cii.] MEHEFIN, 1839. [Llyfr IX. DYMÜNIAD DAIONUS I'R SABBATH CRISTIONOGOL. (Cyfieithiad allan o Waith hen Awdwr.) Henffych well, yr hwn a gefaist ras a ffafr gan Dduw ! yr Arglwydd sydd gydathi, bendigaid wytgoruwch dydd- iau. Tydi ddarlun y nefoedd, tydi ys- motyn auvaidd yr wythnos, tydi ddydd marchnad eneidiau, tydi doriad dydd tragwyddol ddisgleirder. Gallaf ddy- wedyd am danat ti megis y dywedodd yr augel wríh Daniel, ö ddydd tra an- wyl! Teccach ydwyt na holl blant amser. Tywalltwyd gras ar dy wefus- au: am hyny y'tb eneinniodd Duw, sef rìy Dduw di âg olew llawenydd yn fwy na'th gyfeillion. A m y Sabbathau Iudd- ewig a gwyliau ereill, mewn cydmhar- iaeth i ti gellir dywedyd, Hwynt-hwy a ddarfyddant, ond ti a barhei; hwynt- hwy olí fel dilledyn a heneiddiant; ac megis gwisg y plygaist di hwynt, a hwy anewidiwyd; ond tydi (er gwaeth- af malais dynion a chythreuliaid) yr un ydwyt, a'th flynyddoèdd ni phallant. Megis y daeth y deml ar ol y taber- nacl, ac y rhagorodd arno; un yn ddi- flanedig a'r llall yn sefydlog; felly yr wyt titbau yn tra rhagori ar yr holl Sabbathau blaenorol, y rhai nid oedd- ynt ond sêr bore i'th arwain di, yr haul, i mewn, ac yna i ddiflanu. Ni wisgwyd y Sabbathau a'r gwyliau er- pill yn eu holl ogoniant yn gyffelyb i ti. Mae'r holl rasau yn ymorfoleddu ynot, a'r holl ordinhadau a gyd-wasanaeth- ant ì*th gyfoetbogi. Mae'r Tad yn dy lywodraethu, y Mab a gyfododd arnat, a'r Ysbryd a't'h gysgododd. Fel byn y gwnaed i'r dydd y mynai Brenin y nef- oedd ei .anrhydeddu. Dyma'r dydd a wnaeth yr Arglwydd; gorfoleddwu a Uawenychwn ỳnddo. Ÿ mae i ti, nid vn uuìg fendith gyffredinol dyddiau ereill, yn ol deddf natur, ond hefyd bendiẅ neillduol uwchlaw yr holl rìdyddiau ereill o gariad ac ewyllys da dy Wneuthurwr. Noded miloedd dydi yn ddydd eu genedigaeth newydd. Hydd di yn ddydd (fel y dywedwyd wrth yr Iuddewon, E£od. 12. 42.) i'w fawr gofio a'i gadw i'r Arglwydd, am ddwyn lla^yer alian o waeth caethiwed na chaethiwed yr Aipht. Bydd di idd- yní yn ddydd o oleuni a Uawenydd, a hyfrydwch, ac anrhydedd, ac yn ddi- wruod daionus. Arnat ti y crewyd goleuni, yr adgyf- ododd eiu Gwaredwr, y disgynodd yr \rsbryd Glân, y marweiddiwyd pechod, y sancteiddiwj'd eneidiau, ac y gorch- fygwyd Satan, uffern, angau a'r bedd. O, feì y mae dynion a merched yn ym- flino ar byd dyddiau ereill yr wythnos, fel y golomen yn ymehedfan yn oì ac yn mlaen uwchben y dyfroedd diluw, ac ni allautgael gorphwj'sdra i'w hen- eidiau nes djẅd attat ti, eu harch, ac estyn o honot dy law a'u cymmeryd hwjnt i mewn. O, mor dda ganddynt gael eistedd dan dy gysgod di, a phrofl idy ffrwyth mor felus'i'w geneuau ! O yr esgyniadau meddwl, y melus-ber ddedwyddwch calou, yr hyfrydwch en- aid, yr hwn arnat ti a fwynânt yn eu Gwaredwr bendigedig! Mae'n ddrwg ganddynt weled y dycìdiau yn bjTáu, er dy fwỳn di: maent yn dy ddymuno cyn dy ddyfod, yn dy roesawu pan y delych, ac y maent yn mwynáu cymmainto'r nefoedd ynot, fel y maent yn caru, yn awyddu, ac yn hiraethu 'fwyfwy am eu Sabbath tragwyddoì. Dos rhagot, y deccaf o'r gwragedd, a bydd ffrwythlon i ddwyn plant i'th Wneuf hurwr a'th Briod. "Bydd di fam i filoedd a myrddiynau, ac etifedded dy had borth eu caseion. Fel Rahel a Lea, adeilada di dŷ Israel: gwna di rymusdrayn Ephrata, byddenwogyn Bethlehem. Gwisg dy gleddyf ar dy glun, O gadarn a grasol ddydd, ac yn dy harddwch marchoga yn llwyddian- nus, o herwydd gwirionedd a lledneis- rwydd a chyftawnder; a'th ddebeuìaw a ddysg i ti bethau ofnadwy. Glyned dy saethau llymion yn nghalonau geì-