Skip to main content

Y DRYSORFA. •^Hlp. CXXXVII.] MAI, 1842. [Llyfr. XII. DTJWINYDDIAETH. ÖYPODIAD CRIST YN Y CNAWD. " A'r Gair a wnaethpwyd yn gnawd." ~ Ni a ganfyddwn yn yr Ysgrythyrau ^anctaidd, gyfan-gorph rheolaidd o ~rophwydoliaethau, y rhai a draddod- v.Vd gan amrywiol ddynion, ac mewn «tnrywiol oesoedd, ynghylch dyfodiad nst yn y cnawd; a'r cwbl yn gysson y lì gilydd, ac yn taflu goleu y naill ar y a"> ac i gyd yn cydgyfarfod, ac yn Cael eu cyfiawni yn hynod ac yn fanwl y^ddo ef.* Mae hyny yn dangos yn tûlwg mai yr Iesu yw y gwir Fessiah, ac yn tystio yn ddiamheuol mai "dynion ẁnctaidd Duw a'u llefarasant, megys v cynhyrfwyd hwy gan yr Ysbryd Glân." * mae cyssylltiad a chyssondeb yr am- _ywiol brophwydoliaethau a'u gilydd *n ardderchog iawn. Ac er eu raddodi mewn amrywiol oesoedd ett0 un corph ydynt, ac un gwrth- Vch mawr sydd ganddynt mewn golwg, ^hrist a1i deyrnas yw canol-bwynt y . * mae mawredd y Person, am yr *wn y prophwydir, yn deilwng o'n hys- vnaeth penaf. Gosodir ef alfan yn yr y^grythyrau mewn geiriau ag sydd yn jla Uenwi â meddyliau ardderchog. lefarir am dano weithiau fel hâd y f raig, <fcc.; etto dangosir i ni ei fod yn y na dynol, o ran ei wreiddyn a'i fvv , - "o. uyiiui, o ran ei wreiuuyii a oaûfod. Ië, gosodir ef allan fel yn rhag ri ar bawb ; pa un bynag ai yn y nef, ar y clda.ear; goruwch tywysog- J^thau, ac awdurdodau, goruwch pob «ìawredd, fel doethineb Duw, fel tra- ^ywyddol Fab y Tad; fel etifedd pob "etb, trwy yr hwn y gwnaeth efe y Ll« ei enedigaeth, Mica 5. 2. * cai ei eni o forwyn, Esa. 7. 14. Am ei farwolaeth, Esa. 53. 8, 9, 12. bydoedd; fel dysgleirdeb gogoniant y Tad, a gwir lun ei berson. " I'r hwn," sef yr Iesu, "y mae yr holl brophwydi yn dwyn tystiolaeth, y derbyn pawb a gredant ynddo ef fywyd tragywyddol." Ac am ei ddyfodfa i'r byd i gyfiawni gwaith mawr y prynedigaeth, y mae yr ysgrythyr yn dywedyd, "Yr hwn yr oedd ei fynediad allan er y dechreuad, er dyddiau tragy wyddoldeb." Mica 5.2. " Wele fi yn dyfod yn rhol y llyfr a ys- grifenwyd am danaf." Salm 40. 7. Yr oedd yn hyfrydwch beunydd i'r Tad, yn ymlaweuhau ger ei fron ef bob amser; ac yn llawenychu yn nghyfanneddle ei ddaear ef; a'i hyfrydwch oedd gyda meibion dynion, a hyny cyn dechreu amser. Diar. 8. 30, 31. Yr oedd cyfam- mod hedd wedi bod rhwng y Personau Dwyfol, am adeiladu yr eglwys, yn y tragywyddoldeb mawr, cyn bod amser, nac uncreadurychwaith. Zech.6.12,13. Ac yn fuan wedi'r cwymp galarus yn Eden, y dechreuodd Duw amlygu ei fwriad grasol a thragywyddol, o anfon ei Fab i'r byd, yn y cnawd, i orchfygu'r gelyn diafol, a dyrysu ei amcanion, a distrywio ei holl lywodraeth, ac i achub llawer o ddynion colledig. A rhodd- wyd aml addewidion am dano, ynghyd a phrophwydoliaethau am ei ddyfodiad, am oesoedd lawer. A thrwy yr add- ewidion, y prophwydoliaethau, a'r cysg- odau o hono, yr oedd duwiolion, o tau yr hen oruchwyliaeth, yn cael golwg trwy ffydd arno, i roddi eu pwys a'u hymddiried ynddo. Ond pan ddaeth cyflawnder yr amser, yr amser a der- fynwyd gan y Tad, ac a ragfynegwyd gan y prophwydi, Duw a ddanfonodd Y cyilawniad o hyny, Mat. 2. 1, 2. Y cyflawniad o byny, Mat. 1. 18, 21. Y cyflawniad o hyny, Mat. 27.38, 50. &c.