Skip to main content

Y DRYSORFA. ÄHIP. CXXIX.] MEDI, 1841. [Llyfr xi« SYLWEDD PREGETH draddodwyd gan y diweddar Barch. John Eltas, yn Nghyfarfod Misol Caemarfon, lonawr 30, 1835, wedi ei hysgrifenu ganddo ef ei hun. 1 Petb, 2. 17. nfn^erchwch bawb. Cerwch y brawdoliaeth. awch Dduw. Anrhydeddwch y brenin." Mae Crist yn rhoddi ei iau ar ei holl ^J'sgyhlion; etto iau esmwyth ydyw. Y ae efe yn lly wodraethu y rhai y mae efe idd CU üachuD> ac we|îi gosod rheolau am m íyw wrthynt Jm mhoh sefyllfa ac ■^V&ylchiad ar eu taith trwy y byd.— ion U * y^^dwyn tu ag at Dduw a dyn- Bh ÎU gyffredinol; ac mewn graddau a ruerthynasau neinduol hefyd. rhei mae y Dennod hon yn cynnwys *ed°" * rai uchel eu taeintiau. Rhai yr a eu nail"eni» adn- 2- Rhai we(îi Pr°fi dyf îglTrydd yn dirion> adn- 3- Rhai wei1i ^ °d at Grist, adn. 4. Meini bywiol, rhai i o)Credu' adn* 5' 6> ■Rhai weâl eu §alw Per . 5> a chael trugaredd, adn. 9, 10. feoe?mîon ar y ddaear, «dn. 11. Sylw. iaa ^ 8welwn nad yw Sras Duw, a'r breint- g^wyaf, yn rhyddhau neb i bechu. Ü •Tmr3'w gynghorion i'r rhaihyny. ^V 0 I ymgadw rhag chwantau cnawdol, V íL'J *°d au hymarweddiad yn onest yn (8{ adn' 12, UcLi o * ymostwng i'r awdurdodau gor- geit &c adn. 13, 14. Rhesymau i'w hannog i'r pethau hyny. (2} ^aag drygu yr enaid, adn. 11. crefvjjí'r gogoniant Duw, ac anrhydedd /|a«> adn. 12. aia. i5^an rnai d.vna yw ewyllys Duw, (iì T 10, n x 8au genau erlidwyr ffol, adn. £fe»Ì i*5,038 camddefnyddio rhyddid yr 8yS' yö- 16' ffrwyth' x Mae buchedd sanctaidd yn alRennKn-atUrio1 8wir g™fyddj ac yn holîol yw cref 'í01* harddu Proffes o honi. Nid yn dda yu dda os nad J'w y ffrwythau 0,,chvtví testyn y mae swp gwerthfawr o Cynn» Û10n dwyfol> byrion ac e8lur íawn. J"QWy3 em dyledswyddau at Dduw a dynion. Y mae rheolau Duw i ni i fucheddu yn eglur. Diar. 8. 8. Cymmerwn y pedwar gorchymyn hyn fel pedwar pen i sylwi arnynt. I. Perchwch bawb, Yr un peth a " châr dy gymmydog." Peth gwrthwyneb i fod a'n serch arnom ein hunain. 2 Tim. 2. 3. Gwrthwyneb i hunan-dyb, a diystyru ereill. Luc 18. 9. Gorchymynir i ni beidio diys- tyru y tlawd, Diar. 17. 5. ond bod yn ostyngedig; rhoddwn barch i bob graddau. Phil. 2. 3. Rhuf. 12. 10. a 13. 9, 10. Parchu dynion o bob gradd. 1. Pel creaduriaid Duw, a'n cyd-gread- uriaid ni. Act. 17. 26. 2. Os eu parchu felly ni wnawn gam â hwy, Gen. 9. 6. Ni ddiystyrwn, ni ddryg- wn, ac ni hudwn hwy i ddrygioni. 3. Parchu dynion er eu bod yn ddrwg; ond nid parchu eu drygioni, ond tosturio wrthynt, gweddío drostynt, a'u cynghori. 4. Parchu y tlawd a'r cystuddiol, tosturio wrthynt, a'u cynnorthwyo. 5. Parchu dynion yn ol eu gradd, sefyllfa- oedd, perthynasau, &c. rhoi anrhydedd i ri- eni,henaint, ac uchafiaid, &c. O mor dded- wydd fyddai y byd pe byddai pawb yn byw yn ol y gair hwn! II. Cerwch y brawdoliaeth. 1. Beth yw y brawdoliaeth ? Cymdeithas o frodyr, teulu y ffydd. Gal. 6." 10. Y mae y gwir Gristionogion yn frodyr mewn ystyruwch na bod o un gwaed. Y maent wedi eu geni oddi uchod. Ioan 3. 6. (1.) Duw yw eu Tad. (2.) O hâd anllygredig y ganedhwy. (3.) Yr eglwys yw eu mam, Gal. 4. 26. (4.) Crist yw eu brawd hynaf. Heb. 2. 11. Y cyntaf-anedig yw efe, Rhuf. 8. 29. Brodyr sanctaidd ydynt hwy, Heb. 3. 1. Crist yw sylfaen a chanol-bwynt y frawdol- iaeth: y rhai sydd ynddo ef, gwir frodyr ydynt oll. 2. Am garu y brawdolìaeth. Caru y brodyr â chariad o natur uwch na charu cymmydog; eu caru fel hrodyr, am eu bod felly; ymhyfrydu ynddynt. P*« 16. 3. Gorchymyn Crist hyny yn fynych. —Eu caru, gweddîo drostynt, dwyneu. beichiau, eu hadeiladu, maddeu iddynt pan doseddont i'n herbyn, &c. Eu caru