Skip to main content

Y CENBADWR AMERICANAIDD. Oyf. 23, Rhif. 2. CHWEFEOE, 18 62, Ehif. oll 266. Sraetíjoìratt. SEIOX AR EI THAITH TÜA'E NEF. " Pwy yw hon sydd yn dyfod i fytiy o'r anialwch, ac yn pwyso ar ei Hanwylyd ?"—Can. 8 : 5. Mae gofyniad cyffelyb i'w gael yn pen. 3: 6, "Pwy yw hon sydd yn dyfod i fyny o'r anial- wcb, megys colofnau mwg, wedi ei pherarogli â myrr, ac â phob powdr yr apothecari?" A tbracbefn, pen. 6: 10, "Pwy yw hon a welir fel y wawr, yn deg fel y lleuad, yn bur fel yr baul, yn ofnadwy fel llu banerog?" Y gwaban- ol ymadroddion a ddangosant amrywiaetb mewn sefyllfa, gorucbwyliaetbau, doniau a rbinweddau. Mae'r cwestiwn yn cael ei ofyn i alw sylw at yr olygfa a ddangosir. Mae'n hawdd gwy- bod pwy ydyw bon—eglwys y Duw byw yd- yw—y briodasfercb "gwraig yr Oen." Yr "anialwch" y mae yn dyfod i fyny o hono yw y byd pechadarus hwn, "gwlad y cystudd mawr." Y wlad y mae yn teitbio tuag ati yn ei dyfodiad i fyny o'r anialwch yw nefoedd y gogoniant. Yr " Anwylyd" y mae yn pwyso arno ydyw y Gwaredwr. Mae Llyfr y Oaniadau wedi ei ysgrifenu mewn dull o bai'liant neu gydymddyddan (dia- logué) rhwng gwahanol bleidiau. Yn yr ym- ddyddan nefolaidd hwn clywir llais y Priod- fab yn llefaru weithiau wrtb y ddyweddi ac weithiau a'ni dani; llais y briodfercb yn llefaru am ei Hanwylyd gan ganmol ei rinweddau, ac yn fynych yn llefaru wrtho; llais eyfeillion y Priodfab, dan yr enw "gwylwyr;" a llais cyf- eillesau y briodferch, dan yr enw " merched Jerusalem." Sylwn I. Ar sefyllfa eglwys Dduw yn y byd pres- enol—y mae yn debyg i bererià ar ei daìth drwy anialwch. l.'Nid cartref y pererin yw'r anialwch— dyeithr-ddyn ydyw ar ei daith tua gwlad arall. Felly eglwys Dduw, ac felly pob dyn duwiól; yr hyn yw cymeriad yr eglwys fel cymdeithas yw cymeriad pob un a anwydoddi uchod—nid yma y mae- ei gartref—fel y dywed y bârdd yn felus. " Nid yrna mae ngorphwysfa i, Mae hono f'ry yn nbŷ Jy Nhad." " Mewn ffydd y bu farw y rhai'hyn oll, heb dderbyn yr addewidion, eitbr o bell eu gweied hwynt, a chredu, a chyfarch a chyfaddef mai dyeithriaidaphererinionoeddynt ar y ddaear." "Eithr gwlad well maent hwy yn ei chwenych, hyny ydyw, un nefol." Pan mae'r dyeithr- ddyn yn cwrdd a manaugarw ar ei daith, a lleoedd anhyfryd, nid yẅ, yn gofidio llawer, oblegyd nid ei gartref ýdyw, bydd yn fuan wedi gadael y lle hwnw yn ei symudiad yn mlaen. A phan y mae yn dyfod i fangre ddy- munol, i dir meillionog aswynol, nid yw hwnw yn dwyn ei serch yn fawr, oblegyd rban o'r anialwch yw'r fan* hyny heíyd, uid ei gartref ef.—Tebyg i hyny ydyw ar y Oristíon gyda golwg ar bethau hyfryd ac anhyfryd y sefyllía bresenol. Mae ganddo gartref mewn gwlad sydd well—îe "Uawer iawn gwell ydyw." 2. Lle anhawdd i gadw'r ffordd ydyw yr anialwch, " tir disathr " ydyw—a da iawn cael arweinydd cyfarwydd i ddangos y fîbrdd. Felly am daitb y Oristion—da iawn fod Ar- weinÿdd, a bod genym y fatb Arweinÿdd, un \ ua fethodd erioed ag arwain yn ddiogel y rhai l ä yuiddiriedusaut ynddo. "Â-r'wemiar. j deill- > ion ar hyd ffordd nid adnabuant, a gwnaf idd- > ynt gerdded ar hyd llwybr nid adnabuant, 5 gwnaf dywyllwch yn oleuni o'u blaen bwynt, > a'r pethau ceimion yn uniawn. Dyma y > pethau a wnai' iddynt, ac nis gadawaf hwynt." > " Yn eu boll gystudd hwynt efe a gyatudd- > iwyd, ac angel ei gynddrycbioldeb a'u hacbub- odd hwynt; yn ei gariad ac yn ei drugaredd y gwaredodd efe hwynt: efe a'u dygodd hwynt, ac a'u harweiniodd yrŵoil ddyddiau gynt." Mae ganddo eto ei golofn dân y nos a'i gwmwl niwl y dydd i arwain ei Bobl, mor wirionedd- ol a ehynt, er nad yn yr un ystyr. 3. Lle o anghyflensderau ydyw yr anialẁcb', mewn cymhariaeth i fangre gyfaneddol. Feîîy sefyllfa y Oristion ar ei bererindaitb trwy an- ialwch ybyd hẃni Mae yma anghyfleusderáu, mebyd, angbyfléusdërau benaint, anghyfleus- derau cystuddíáu a thfailodion, ac weitbiau lawer o angbyflensderau moddion gras. Öncl