Skip to main content

Oyf. 20, Rîiif. 2.. CHWEFROR, 1859. Rhif. oll 230. BmljforaHljiöẁaetf; BYR GOFIANT AM MR. YflLLIAM JONES, PADDY'S EÜN, O. Ganẅyd Mr. Jones o rieni parchus a chyf- rif'ol, yn Llanbrynmair, yn y flwyddyn 1797. Yr oedcì ei ieuenctyd yn foesol a dichlynaidd. Yn y 19eg flwyddyn o'i oed, argyhoeddwyd ef yn ddwys o berygl ei gyflwr fel pechadur, ac o'i angen am Waredwr, ao yn yr un flwyddyn ymunodd ag acbos Mab Duw yn Llanbrynmair, dan weinodogaetb y diweddar alaredig a'r by- barcb Jobn Roberts, a cbafodd y fraint o barhau yn ffyddlon gyda'r acbos, yn ddidrarngwydd, ac yn ddi-ddolnr llygad i neb, hyd ei fedd. Yn y fìwyddyn 1831 ymunodd mewn priodas â Miss Mary Evans o Lanerfyl yn nghymydog- aeth Llanbrynmair; ac yn mhen pythefnos ar ol eu priodas ymfudasant i'r wlad hon. Treul- iasant y flwyddyn gyntaf ar ol eu dyfodiad i'r byd gorllewinol yn Oincinnati, ac yna symud- asant i'r ardal bon, ac unasant drwy lythyr ag eglwys Annibynol Paddy's Run, y pryd bwnw dan ofal y diweddar Barcb. Thomas Eoberts, mab i'r diweddar Barcbedig ac Anrhydeddas George Roberts, Ebensburg, Pa. Yn fuan gor- fodwyd Mr. Robei'ts i roddi gofal yr eglwys i fyny o berwydd afíechyd; a chanlynwyd ef gan y Parch. E. Roberts o Steuben, yr bwn yn fuan drachefn a orfodwyd i roddi i fyny yr eglwys. Yna trefnodd Pen Mawr yr Eglwys i'r gangen hon fwynhau llafur a gofal gwein- idogaetbol y Parcb. B. W. Chidlaw, at yr bwn y meithrinodd gwrthrych y cofiant hwn y teimladau mwyaf parchus o serchoglawn, y rhai a barbausant mewn grym cynyddawl hyd ei ymadawiad. Pan syrthiodd gofal yr eglwys i ofal ysgrifenydd y llinellau hyn, yr oedd ef yn un o'r rhai cyntaf i'w wabodd a'i roesawu yma, a byny gyda'r gwresogrwydd mwyaf.— Ffurfìwyd undeb cyfeillachawl rhyngddynt, yr bwn y methodd yr angau ei ddattod. Fel Cristion yr oedd yn ddidwyll; yn Israel- iad yn wir beb dwyll yn ei ysbryd; ac yn gwbl gysegredig i wasanaeth ei Feistr mawr.. Celai crefydd Iesu bob amser ei feddyliau, teimladau, a'i ofal blaenaf. Yr oedd yn llawn o ysbryd yr efengyl. Mawr oedd ei gydymdeimlad â'r tlawd a'r truan, ac yn enwedig y caeiìi. Dan- fonodd lawer o ocbeneidiau ac ymbiliau i'r nef ar eu rhan, ac elai yn ffyddlon bob etholiad at y "polls" i ddadleu drwy ei bleidlais acbos "y gortbrymedig.'' Yr oedd ef a'i briod, o rai o'u bamgylcbiadau hwy, rbai wedi dyfod i ycbyd- ig feddiannau drwy ddiwydrwydd a chynildeb, gyda y rbai mwyaf eang eu calonau a hael- frydig eu teimladau ag a welais erioed ;—bob amser yn barod i dori eu bara i'r newynog ac i ranu eu tamaid â'r tlawd. Yr oedd i wein- idogion y gair bob amser le diddos a chynhes a chysurus ar eu haelwyd bwy, a'i wyneb agored siriol ef yn llewyrchu croesaw arnynt. E"id oedd ef yn un o'r tylwytb byny sydd yn gwel- ed eu gweinidogion yn cael cynaliaeth rhy dda a rby esmwyth ; ond dadleuai yn barhaus am i'w weinidog ef gael rhagor a rhagor, a chael ei " salary " yn brydlawn hefyd; nes oedd yn faicb i'r gweinidog ei bun yn mron weled pryder dwys yr hen frawd yn ei gylch. Ac nid ar draul eraill y dadleuai am hyn; ond cyfranai ei bun gymaint a neb, os nad rhagor, yn ol ei amgylchiadau, at hyny. Ni chyfyngai " sectariaeth " ddim ar ysbryd Mr. Jones. Yr oedd ganddo ei farn am ffurf a llywodraetìi eglwys, a'i ymlyniad enwadol befyd, ond dewisiad heb wrthodiad (preference and not exclusion) oedd ei arwyddair ef. An- nibynwr o ddewisiad, hen ddissenter oedd Mr. Jones, ac efengylaidd iawn ei olygiadau, hyd at Galfîniaeth go gadarn; ond yr oedd ganddo serch mawr at y Trefnyddion Calfinaidd a Wes- leyaidd hefyd; a dymunai dangnefedd ar bawb sydd yn caru yr Arglwydd lesu Grist mewn gwirionedd. Clywais am gul-ddyn unwaitb yn gwrandaw pregetb bynod ddylanwadol, mewn capel dyeithrawl idclo, a phan yr oedd yr holl gynulleidfa yn foddfa o ddagrau o dan y gair, ac yntau yn ddigon sycb ei enaid a'i lygaid gofynwyd iddo yr achos o'i ddideimladrwydd. " Dear me," atebai, "sut y dysgwyliech i mi wylo ? nid oedd y pregethwr yn pcrthyn i fy