Skip to main content

Y CEMIADWE AMEEICANAIDD. Cyf. 14, Rhif. 7. GORPHENAF, 1853. Rhif. oll, 163 drífgbìíol. I'ECHOD YN DWYN EI GOSP EI HUN. [GOHEBIAETII O GYMRTJ.] Matt. 2T : 3—5. Yua pan welodd Judas yr hwna'i bradyehodd ef. Y mae hanesyddiaetb, mor belled ag mae yn wir ac yu gywir, yn gyfrwng gwybodaelh fanteisiol a gwerthfawr: yn enwedig pan y mae, nid yn nnig [;vveithredocdd dynion, ond hefyd yr egwyddorion dan Iywodraelh pa rai yr oeddynt yn gweithredu yn eael eu dangos. Y mae hanes ein Iachawdwr yn nodedig am hyn, yn neillduol yn amgylchiadan ei ddyoddefaiut a'i farwolaeth. Cyflawnwyd geir- iau Simeon, "y datgnddir meddyliau Ilawer o galonau," yn yr amgylchiadau hyn. Gwelwyd calonau yr archofíeiriaid a blaenoriaid yr Iuddew- on—yn llawn cynfigen, dygasedd, a Uid peifiaitli diachos; a byny yn cael ei wiegö à mantell gref- yddol arbith o deimìad dros ogoniant Duwalles y bohl, a gofal rhag halogi eu hunain, a'u bangyra- hwyso i fwyta y Pasc! 0 pa beth a allasai íbd yn fiieiddiach yn ngolwg Duw? Gwelwyd hefyd galon Pilat—dyn ag oedd mewn rbyw fesur yn caru cyfiawnder, ond yr oedd cariad at boblog- rwydd, yn nghyd ag ofn aufoddio yr ymerawdwr, a cholli ei sw)-dd, yn egwyddor gryfach yn ei lywodraethu, fel y traddododd i ddwylaw ei elyn- ion i'w groeshoelio, un ag oedd efe ei hun yn gorfod tystio nad oedd yn cael un bai ynddo. Daugosodd Judas yntau ei galon bryd hyn, er ei fod wedi ei chuddio am amser. Paii wclodd Judas ei gondemn- io SfC. Yr oedd wedi ei gondemnio yn Ilys yr archoffeiriad; ond mae yu debyg rnai pan welodd Judas ei goudemnio gan Pilat a olygir yrna. Rhydd y testyn gyfleustlra i sylwi ar y pethau canlynol. I- Nad ydyw drwg pechod, yn ei natur a'i gau- lyniadau, yn cael ei ganfod gan ddynion wrth ei gyflawni. II. Fod pechod, ond ei goleddu, yn sicr o ddwyn ei gosp ei hun, yn ei iawn bryd. III. Fod cyhuddiadau a dychrynfeydd cydwyb- od euog, pan ddelo drwg pechod i'r golwg, yn an- oddefadwy. 1. Nid ydyw drwg pechod yn cael ei weled gan ddynion pan y maent yn cael eu deuu i'w gyf- lawni. Y mae parodrwydd mewn dynion i edrych à golwg dirion ar bechod, ac y maenl yn defnyddio Hawer o resymau i ddarbwyllo eu hunain i gredu 20 nad oes ynddo fawr o ddrwg, ac felly i dawelu éü cydwybodau. Nid oedd Judas pan yn cyflawni y weilhred a nod- ir yma yn gweled ac yn ystyried natur a chanlyniad- au y weilhred hono. Nacoedd ynddiau, agallasai ei fod yn ediych ar amryw betbau fel yn gwnend y peth i raddau yn angenrheidiol. Gallai ei fod yn ymresymu ag ef ei hun yn debyg i'r byn a ganlyn, Nid ydwyf ond dyn tlawd, a theulu genyf; ac y mae ein bamgylchiadau yn aml yn ddigon cyfyng a gwasgedig. Byddai ycbydig o arian—deg ar hugaìn,—o werth mawr imi. Ni fydd yr byn a wnaffi yn dilim drwg ynddo ei hnn: cusenaís ef lawer gwaith o'r blaen: os gwnaut hwy ddrwg wedi hyny, eu gwaith bwy fydd hyny. Heblaw byny, nis gall y caulyniad fod o un niwaid iddo ef. Os bydd iddynt ei ddal, a'i ddwyn i'w brofi, gwn am ei yoiddygiad cywir ei' fel nas gallant brofî un bai yn ei erbyn ef, ac ni fydd y cwbl oud gwneuth- ur ei gymeriad difai ef, yn fwy eglur a chyboedd. Yn mhellach, pe ceisíent ryw gau dystion yn ei erbyn, gwn nm ei allu; gallai daro pob tystfelìy â mudanrwydd mewu eiliad. Pe cynygicut wueuth- ur rhyw beth yn angbyfiawn iddo, gallai â gair o'i enau wneuthur pob aelod iddynt yn ddiffrwylh; cauys clywais ef yu galw ar nn pan oedd ar yr elor yn cael ei ddwyn ttia'r bedd, ac arall ag oedd wedi bod bedwar diwrnod yn y bedd, a pbob un o hon- ynt yn codi ar ei alwad. Ie, gallai ei fod hefyd yn dywedyd wrtho ei hnn, ar ol i'r cwbl fÿned dros- odd, af ato ef, a chyfaddefaf fod rhyw beth yn ymddaugos dipyn yu angbaredìg yn fy ymddygiad ; a dywedaf wrlho y rhesymau a*m cymhellasant i wneud felly. Gwn am ei dymer faddeugar ef, a dîamheu genyf y maddena efe y cwbl imi. Oni allwn olygu ei fod yn siarad rhyw bethau felly ag ef ei hun cyn cyflawni y weithred? Felly y gwna llawer gyda golwg ar ryw bechod anwyl ganddynt. • Pe buasai Judas yn ei le, yn ystyried y peth yn iawn, gwelsai ei fod yn cael ei gymhell gan yr egwyddor waelaf—y byddai ei ymddygiad i gyn- * wys yr anniolchgarwch duaf, yn nghyd a'r anghyf- iawnder a'r creuloudeb mwyaf, tuagatun aç oedd efe dan y rhwymau mwyaf iddo—y byddaî efe yn atebol am yr boll ddrwg a wnelid gan eraill wedi iddo ef eu harwain a'u cynorthwyo, pan y gwyddai eu hamcan. Buasai ystyriaeth briodol o'r pethau hyn yu ddigou i godi arswyd y fath beth yn ei feddwl. Gallasai yraresymu ag ef ei hun fel hyn,