Skip to main content

'Ar hwn y mae yr Annibyriwr wedi ei Uno." Cyf. Newydd—92.J AWST, 1910, |Hen Gyf.—588. lESU Al CRIST? GAN Y PARCH. H. M. HUGÉtéè/ B.A., CAERDYDD. ;, Ysgrif II. - : ruh-j >::■■" ;. -.- ]' : . jIAU y caniata'r darllenýdd i mi, ar ddechreu fy ail ysgrif, eglurc mai y rheswm am yr öediad yn nglyn â ht y\x ty mod-.wedi fy lluddias gah änechyd blin i'w hysgrif- enu yn gynt. Hyderaf näd y\y ei ddyddordeb ef yn \^ mater pwysig oblegyd hyný wedì lleihau, ond, yn hytrach, ei fod }oi fwy parod ì'm dilyn, oherw^'dd y sylw cynyddol mae'r pwnc wedi gael o bwlpud a gwasg-yn y cyfamser. Yn fy ysgri'f gyntaf ceisiais ddangos fód ymgais feiddgar yn cael ei gwneud i ysgaru rhvvTig yr Iesu á'r Crìst—rhwng yr Iesu hanesyddol a Christ ffydd. El rhai mor bell â dweydnad ydynt yr un o gẅbl, ac fod y naill wedi ei golli yn niwl pell traddodiad a henafiaeth, tra mai cynyrch dychymyg santaidd ac addolgar Gristionogion yw'r ílall. Yn \vir, cymer un arno'i hun y gorchwyl o gëisio profi na bu Iesu hanes- yddol erioed, ac fôd yr Iesu yn ogystal â'r Grist yn greadigaethau'greddf grefyddol dynoliaeth. Y syniad gŵyUt hwn, fel y cyflewyd ef mèwn ysgrif yn yr Hibbert Jpumal, sydcì ẁedi bod yn achlysur i gychwyn y ddadl yn Lloegr yn y fíurf arbenig sydd iddi-heddyw, er, bid -si\yr, yr oedd llawer o'ì dybiau a'i ddaliádau eisòes ẁëdi eu datgan yn llai am- rwd, neu yn fwy cýnìí, nieẃn ÿsgrifau a'llŷfrâü o eiddo rhai du\\dnydd- ion penrydd. Ceisiais ddangos mai y prif reswm àm y cyfeiliornad rhyfeddol hwn vw yr awydd anniwall sydd yn nodweddu, nid yn unig y dynion galluog hyn, ond yr oes a'r amseroedd, i res^Tnoli Cristionogaeth, a'i gwneud ^or glir a syml fel na byddo dim annealladwy wedi ei adael ar ol ynddi. Er mwyn cyrhaèdd yr amcan hwn, ystumir hi i ffitio yn hollol ryw ddamcaniaeth athronyddol neu wyddonol a ystyrir yn safonol a sef-