Skip to main content

DYSGEDYDD CREFYDDOL, &c Rhif. 106.] HYDREF, 1830. [Cyf. IX. COFIANT Y PARCH. D. E. OWENS, CA.RMEL, SWYDD FRYCHEINIOG. Er fod gwtonwaith yn enwogi dyn dros ychydîg aniser yn y byd hwn, eto y ìnae yn dra eglnr, yn ol barn y doeth a'r gwir synhwyrol, nad oes ond gwir grefydd, a gwir grefydd yn unig, a gyfyd gymmeriad dyn inewn gwlad ac eglwys, yn ngolwg Duw a dynion :— cofFadwriaeth y cyfiawn yn unig sydd f'endigedig. Mae y dyn duwiol, er Wedi marw, yn liefaru eto. Y rhai y inae yr Arglwydd yn eu galw ac yn en syniud yn tsrett o deyrnas y tywyllwch ideyrnaseiaDwyiFáb,yu gyffredin,yw y rhai a ddisgleiriant yn fwyaf tanbaid dros eu tyrnhor yn fftirfafen yr eglwys yma. Wrth edrych ar oruchwyliaeth- au gras Duw pan yn galw ac yn cy- nihwyso orferynau at ei waith, y mae \ n dra amlwg mai nid Ieremia ac Ioan l'edyddiwr yn unig a neüldüwyd ganddö o'r groth, i ddwyn yn mlaen orchwylion pwysig ei deyruas fawr. Ac er i wrthddrych y cofiant hwn gael ei symud oddiwrtîi ei waith at ei wobr, \ n ei seithfed fi wyddyu ar hugain oed, < to dichon y gall ychydig o hanes ei í'ywyd fod yn dderbyniol, yn llesol, ac o rjw gymhorth, yn neillduol i'wfrod- yr ieuancyn y weinidogaeth. Cafodd Mr. Owens ei eniTachwedd 23,1803, yn nhref Trefdraeth, Swydd Benfro. Ei rieni, William a Mari Owen, oeddynt ddynion duwiol, ac yn ol en sefyllfa 0 gymmeriad parchus gan bawb a'i hadwaenai. Mae ei fain alarus a'i phlant amddifaid yn byw yno eto, ac y maent oll yn aelodau eglwysig yn mhüth yr Annibynwyr, ac Uewyrchus yn mysg eu teidiau o'l ddwy ochr er's öesoedd, a thrwy dir- iondeb y Nef, y mae hi yn debyg o'u dilyn yn yr amsera ddaw. Buan y deallwyd nad oedd Mr. Owens o gyfansoddiad cryf o ran ei gorph, ac nad oedd yn debygybuasai yn hir-hoedlog ar y ddaear, a thra bu efe yn y byd cafodd ei fynych boeni gan y dychlamiad neugalon-gur (pal- pitation). Bu gofal mawr ani hy- flbrddi ei feddwl yn mhethau Dnw pan oedd yn faban, ac efe a ddangos- odd yn foreu ei fod yn meddu ar allu- oedd tra bywiog ac eang. Yr ydoedd yn medru darllen ei Fibl yn Gymraeg a Saesonaeg pan yn bum mlwydd oed. Byddai gwedd'íau a chynghorion ei rieni yn cael argraffiadau tra neillduol ar ei feddwl y pryd hwn, ac wrth yr hanes a adawodd mewn ysgrif ar ei ol, yr ydym yn deall y byddai efe yu wyio yn aml wrth wrando y gair; ond uid yw yn rhodd't un hanes neiUduoI am awd- urdod gadwedigol y gair ar ei feddwl hyd nes ydoedd tua naw mlwydd oed, pan trwy Ragluniaeth dtrion yr Ar- glwydd, yr arweiniwyd cf i wrandaw pregeth ar adenedigaeth, yr hon a bregethwyd yn y dref uchod, mewn cyfarfod misôl, gan un o'n brodyr y Bedyddwyr; ac wrth wrandaw ar y Ilefarwr yn egluro natur y cyfnewid- iad grasol hwuw, yn nghyda thrueni y rltai oedd yn ymddifad o hono, yr oedd Mr. O. fel pe bnasai yn gweled ei drueni yn argraffedig ar y pared o'i fìaen, ac yr oedd yn meddwl fod pawb y raae gwir grefydd gwedi bod yn dra yn y lle. vu sylwi' arno, a bod uffen» 2 O