Skip to main content

DYSGEDYD CREFYDDOL, &c. Rhif. 100.] EBRILL, 1830. [Cyf. IX. RHAI O DDYWEDIADAÙ YR ENWOG JOHN BROWN PAN AR WELY ANGEU. Syr,—Ỳr ysgrifeniadau ag ydynt yn rhoddi mwyaf o hyfrydwch i fy medd- wl fy hun, er's blynyddau lawer, yw bucb-draethodau y dynion a fuont yn enwog ya en dydd; yn enwedig yr wyf yn hoffi yn fawr ddarllen am eu teiml- adau a'n golygiadau pan fyddont yn gwynebu angeu, brenin dychryniadau. Nid oedd nemawr ö ddynion yn en- fyddent yn isel, ond yn bresennol nis gallaf gael cysur mewn dim ond yn addewidion Duw. Mae athrawiaeth gras yn teyrnastt trwy gyfiawnder yn dda i fyw ac i farw. O mor ddedwydd fyddai byw- yd y Crislion pe byddai yn wastad yn ymgadw yn nghariad Duw, yn Nghrist Iesu ein Harglwydd. Pe byddaimodd wocach yn ei ddydd mewn dysir, dawn I cyfnewid dysgeidiaeth am ryw betli a defnyddioldeb na John Iìrown o arall, newidiwn yn rhwydd fy holl Haddington, yr hwn a orplienodd ei j wybodaeth o ieithoedd, pe b'ai filmwy yrfa raewn hedd a chysur neillduol, I nag ydyw, am wybodaeth brofiadol o Mehefin 19,1787. Bn yn hyfryd iawn feddwl y testyn, " Mi a groeshoeliwyd genyf ddarllen yU fynych ei ddywed- iadau dwys a duwiol pan ar ei wely angeu, ac yr wyf yrt awr yn cyíìwyno rhai o honynt i'ch darllenwyr yn ein hiaith ein huaain, gan obeithio y byddant o fendith a ehysur i lawer- oedd. J. R. Llanbrynmair. " Yr hyn ag yr ydwyf yn dymuno yn benaf yw i Grist gael ei fawrhau yn fy mywyd. Yr ydym yn fynych yn dar- llen banesyddiaeth yn hytrach fel Atheistiaid neu Ddeistiaid nag fel Cristionogion. Pan y byddoin yn darllen am ddygwyddiadau heb ystyr- ied llaw Duw, yr ydym yn darllen fel Atheistiaid ; ond pan yr ydym yn dar- llen heb ystyricd pa fodd y mae y cyf- ryw ddygwyddiadau yu cael eu gor- uwchlywodraethu i ddwyn yn mlaen amcanion Duw yn iechydwriaeth ei bobl, yr ydym yn darllen fel Deistiaid Mae dernyii o banesyddiaeth yn fyn- ych wedi difyru fy ysbrydocdd pan gyda Christ; eithr byw ydwyf; otto nidmyfi, ond Crist sydd yn byw ynof fi: a'r hyn ag yr wyf yr awr lion yn ei fyw yn y cniwd, ei fywyrydwyf'trwy tfydd Mab Duw, yr hwn a'm carodd, ac a'i dodes ti lwn drosoftì." Nid wyf yn meddwl fy mod yn waeth heno, ond yn byn chwennychwn fod hebnn ewyllys o'r naill du na'r lla.ll; yn iniig ni chwennychwn fyw heb fod yn abl i wneutbur gwaith Crist; etto dichon pe byddai Dnw yn trefnu i hyny y cawn nerth i ddyoddef hyn. Yr wyf yn ddiau wedì cyfarfod à phrofedig- aethau yn y byd megis eraill; ond y niae'r Arglẃydtl wedi bod yn dynŵi' tuag ataf, fel ag yr wyf yn mcddwl |>« bawn etto yu cael byw gynnifei o flyn- yddau ag yr wyf wedi byw yn y byd. na cbwennychwn fod nn o aingyleh- iadau fy mywyd yn cael ei gyfntwid, ond yu unig fod ynof lai o bechod. Yr wyf yn fynych wodi rliyfeddn wrth y fFaf'r ag y mae dynion wcdi ddangos i