Skip to main content

Y DYSGEDYDD. Riiif. 11. Cyf. I. TACHWEDD, 1841. Cyfres Newydd. C 0 F I A 1ST T ELLTN JONES, GER BJETHEL, SWYDD GAERYNARFON. "Y cyfiawn a ragora ar ei gy- mydog." Y mae lle i ofni y dyddiau liyn fod rhy ychydig o ragoriaeth gan lawer o broffeswyr crefydd ar eu cymydogion dibroffes, yr hwn ymddygiad sydd yn iselhau nod- weddiad Cristìonogaeth M y gyfun- drefn rymusaf i wneud trefnary byd. Ond eglur yw, mai y rhai sydd yn byw fwyaf dan ddylanwad crefydd Mab Duw yw y rhai sydd a'r nod- weddiad godidocaf ganddynt; a'r rhai hyn yw y rhai ag sydd, nid yn unig yn ffurtìo nodweddiad godidog, ond sydd hefyd yn sicrhau rhan odidog yr hon ni ddygir oddiarnynt. Ac yn y pethau hyn, debygaf, y dywedodd Solomon, " Y cyfiawn a ragora ar ei gymydog." Ŵrth gy- ineryd golygfa gyffredinol ar fywyd gwrthddrych y cofianthwn, canfydd- wn ei bod yn rhagori ar ei chymyd- ogion, yr liyn sydd yn sylfaen cldigonol i'w rhestru yn mh'lith y rhai cyfiawn, ac a wna i'w henw arogli yn beraidd, a'i choífadwr- iaeth yn fendigedig. Cymerwyd ei thad gan angeu pan ydoedd yn lled ieuanc, a gadawyd Ìii a'i mam i ofal Rhagluniaeth y nef. Enw adnabvddus ei mam yd- oedd Ann Griffith o'r Ddol. Yr ydoedd yn hynod o ran ei duwiol- deb a'i ffyddlondeb '^ydag achos Crist. Yr ydoedd yn un o'r aelod- au cyntaf perthynol i'r Annibynwyr yn Nghaerynarfon. Dyoddefodd orledigaeth a thywydd garw; ond daliodd hwy, ac aeth tuag adref yn ei Uawn hwyliau. NûYEMBER, 1841. Derbyniwyd Ellin Jones yn aelod o'r Eglwys Annibynol yn Bethel yn mis Hydref 1815, gan y Parch. D. Griffitlis, gweinidog y lle. Bu yn aelod yn flaenorol i hyn tua 2u mì. gyda'r Trefnyddion Calfinaidd. Nid cynnen ac anghariad oedd yr achoä o'i liymadawiad at yr Annibymvyr, fel y mae llawcr, ond oddiar ystyr- iaetîi mai tynu tua'r nefoedd yr oedd pob un o honynt, a bod ei gwr eisoes yn Annibynwr, ac yn benaf o herwydd bod meithder ffordd at y brodyr Trefnyddol yn rhwystr iddi gael llawer o freintiau tý Dduw. Byddai yn hoff iawn o ymddydd- an am hen weinidogion perthynol i'r gwahanol enwadau crefyddol, ond nid yn fwy hoíf nag am weinidog yr eglwys y perthynai iddi. Nid cy v maint oedd ei sel dros gael enw rhyw blaid grefyddol i fyny ag oedd cael enw ei Plirynwr i fyny. A diau y gellir dywedyd ei bod yn rhagori ar ei chymydogion yn hyn yn neillduol, oblegid gwyddai foíl a\rn rhaid iddo ef gynnyddu," ac i'r ji sectaraidd "leihau." Er ys talm o amser bellach yr ydoedd wedi gwaelu o ran ei hiechyd yn fawr, ac o'r braidd yr oedd hyd yn oed ceil- iog y rhedyn yn faich, a phob anadliad yn boen, yr hyn ydoedd attalfa iddi i fwynhau moddion gras yn mhlith pobl yr Arglwydd. Pan ydoedd yn mron rhydio yr lordd- onen yr oedd y ddwy Salm, y 27ain a'r 45ain, fel diliau mel yn melusu loesion chwerw angeu. A gŵyr pob darllenydd y Bibl, os ydoedd 41