Skip to main content

Y DYSGEDYDD, Rhif. 210.] MAI, 1839. [Cyf. XVIII. PREGETH. 1 Ac i Dduw y byddo'r diolch am ei ddawn annhraethol."___2 Cor. 9. 15. Y MAE yr apostol yn y bennod hon yn traethu am haelioni i'r tlawd. Mae efe yn dysgwyl y ífrwyth hwn f'el prawf sicr o flydd yn Nghrist. Mae efe yn dangos y bydd i Dduw, yr hwn sydd anfeidrol mewn gallu a daioni, a'r hwn y mae holl drysorau y bydysawd ganddo wrth ei ewyllys, garua gwobrwyo y rhoddwr llawen. Yna y mae efe yn gweddi'o ar fod i Dduw ychwanegu haelioni; a thrwy ychwanegu haelioni, ychwanegu gwobr y Ccrinthiaid Cristion- og-ol. Mae efe yn dangos y byddai i'r cyfryw haelioni deilliadol oddiar egwyddor dwyfol ras yn eu calonau, ddiwallu angen- ion, a chyffroi diolchgarwch, y saint tlodion, p;o<roneddu Duw, rhoddwr pob daioni, a harddu athrawiaeth eu bendigaid lachawd- wr Iesu Grist; a thrwy weddîau y saint anghenus, a ddiwellir yn y cyfryw fodd, y byddai i helaethlawn fendithion y uef ddis- gyn ar eu heneidiau. Ond nis gallai yr apostol feddwl am y fath ysbryd haelionus yn dwyn cymmainto ffrwythauardderchog, heb goh'o am Dduw pob gras, oddiwrth yr bwn y deilliodd y fath duedd elusengar; ac heb ddwyn ar gof i'r Corinthiaid nad oedd yr holl garedigrwydd a allasent hwy ei ddan^os tuag at y tlodion, mewn un gradd, ynhaeddu ei gyfìelybu i garedigrwydd Duw tnag atynt hwy yn ei waith yn rhoddi ei anwyl Fab er eu prynedigaeth. Am hyny y mae efe yn gwaeddi allan, gyda nefol wresogrwydd, "I Dduw y byddoY diolch am ei ddawn annhraethol." Oddiwrth y geiriau hyn, sylwn, I. Ar ddawn Duw. Yma sylwn 1. Ar natur y ddawn. Yrun pethaolygir wrth ddawn Duw, a rhodd Duw. Wrth ddaun Dnw yina y meddylir, ei anwyl Fab. Yr oedd y proffwydi wedi rhagddywedyd am dano fel âaun Duw,—"Bachgen a aned I ni, mab a roddwyd i ni," medd Esay. Fel Mab y dyn y ganwyd lesu, ond fel Mab Duw y rìioddwyd ef. Yr oedd Crist yn dar- lunio ei hun fel dawn Duw, pan y dywedodd, "Felly y carodd Duw y byd, fel yrhoddodd 1T efe ei uniganedig Fab." Yr apostolion hefyd a gyhoeddasant Iesu fel dawn Duw, ac a eglurhasant ei fod ef wedi ei roddi yn unig Iachawdwr,—"Ac nid oes iachawdwriaeth yn neb arall; canys nid oes enw arall dan y nef wedi ei roddi,"" &c. Mae yr apostol yn dangos yn nihellach fod Iesu Grist wedi el roddi fel awdwr bywyd tragywyddol,—"A hon yw y dystiolaeth, roddi o Dduw î ni fywyd tragywyddol, a'r bywyd hwn sydd yn ei Fab ef." " Yr hwn y mae y Mab ganddo, y mae bywyd ganddo: a'r hwn nid oes ganddo Fab Duw, nid oes ganddo fyw- yd: canys dawn Duw yw bywyd tragy- wyddol trwy Iesu Grist ein Harglwydd." Mewn gair, Iesu yw dawn Duw, yr hon sydd yn sicrâu ac yn cynnwys pob dawn arall,—" Yr hwn nid arbedodd ei briodFab, ond a'i traddododd ef trosom nioll: pa wedd gydag ef hefyd na ddyry efe i ni bob peth ?" 2. Sylwn ar ardderchawgrwydd a rhag- croldeb dawn Duw: y mae yn annhraethol. (1.) Mae ei gwreiddyn yn aunhraethol. Ei gwreiddyn o ran ei ffynnonell yw cariad Duw. "Felly y carodd Duw y byd, fel y rhoddodd efeei unigunedig Fab. Yn hyn y mae cariad, nid arn i ni garu Duw, ond ani iddo ef yn gyntafein caru ni, ac anfon ei Fab i fod yn lawn dros ein pechodau ni." Mae Iesu yn ddawn dwyfol gariad. Pwy a all ddywedydpaliamy carodd Duw ni ? Pwy a all fynegu pa fodd y carodd Duw ni? Pwy a all amgyffred dechreu na diwedd cariad Duw yn Nghristlesu? Pwy aall draethu ei barhad a'i berffeithrwydd, eì dynerwch a'i gryfder? "Canys y mae yu ddiogel genyf, na all uac angeu, nac eÌDÌoes, nac angylion, na thywysogaethau, nac awdurdodau, na phethau prcsennol, na phethau i ddyfod, nac uclider, na dyfnder, nac un creadur arall, ein gwahanu ni oddi- wrth gariad Duw, yrhwn6ydd yn Nghriat Iesu ein Harglwydd." MaecariadDuẃ yn rhoddiad ei Fab yn anfeîdrol, ru auamgy- ffredadwy, acyn annbraethol!! Duw,cariad y w: anfeidrol a pherffaith gariud. "Ae j«