Skip to main content

DYSGEDYDD CREFY DDOL, &.C. Uhif. 131.] TACHWEDD, 1832. [Cyf. XI. SYLWADAU AB NATUR A B.HACrOROIiBEB FPYDD, Ffydd yw y gras penaf a ddyîai Ciistionogion gael en hanog a'n cyng- hori i'w geisio a'i ymarfer; am hypy pan y goíynodd y bobl i'n lacbawdwr, Pa l»etli a wnaent fel y gweilhredent weithredoedd Duw ? yutau a'ulialeb- odd, "Hyn yw guaitìi Dow, credn o bonoch yn yr liwn a anfonodd ef'e," Ioan 0. 9, I ddangosmai liyn yw'r gwaitli penaf; ac mai oddîwrth ffydd y mae pob gweithred dda arall yn deilliaw, Pan archwyf, eb nn gwr duwiol, i ddyn gredn, yr wyf yn er- chi iddo weithredu "Pob daioni." Y gwirìonedd o ffydd a ddwg allan wirionedd o santeiddrwydd : os dyn a gred yn iawn; gweitìiredoedd o sant- eiddrwydd a ddilynant ei ffydd ef, am fod ffydd yn tynu ar ei hol gyf. iawoder a santeiddrwydd, fel petli cyssyllliedig wrthi. Yn ol ffydd pob dyn y bydd ei ddef- uyddioldeb gydâ gwaith yr Arglwydd, a'i lawenydd efyn yr Arglwydd, a'i wir ddiole'ngarwch i Dduw,a'i ddyodd- efgarwcli yn ei lioli gystnddiau a'i ílinderau. Yn ol ffydd pob dyn y bydd ci foddlonrwydd y'mhob cytìwr, ei barodrwydd iddyoddef, a'ilawen- ydd dan y groes ; i'e, ac yn olmesnr ffydd dyn, y mae ganddo galon i we- ddio yn iawn, i wrando aç i ddarllen gair Duw yn bwysig, ac i wneuthur pob gwsMsajaaeth i Dduw ac í ddyn yn drefaus ac i ddyben uuiawn. Yn ol incsur ffydd y bydd ei gariad at Grist, a thuag at ddyn er mwyn Crist; a pha fwyaf o ffydd a fyddo mewn óyn, Uai Tachwedij, 1832] o hyny y bydd ei garìad ef tuag at y byd neu bethau bydol. Pa fwyaf fyddo ffydd dyn, parotach, a mwy ewyllys- gar yw efe i ymadael à'r byd hwn. Ciás godidog ragorol yw íìydd ; ded- wyddyw'rdyna feddiano festir hel- aetli ohono. Y mae ffydd yn cael ei nerth oddi- wrth ein Harglwydd Iesu Grist. Y mae ffydd yn impio dyn, yr hwn sydd wrth natur yn olewydden wyllt, yn \ghrist,megis yn y wir olewydden, ac yn sugno nòcld a\lan o'r gwreiddyn, sef, Crist; y mae ffydd yn sugno rhinwedd goruwch-natnriol oddiwilh fywyd a marwolaeth Iesu Grist; y mae ffydd yn sitgno ac yn tynn cyf- oeili yr holl rasusau a drysorvyd yn Nghiist i'r credadyn. Y maey'ngwaed Cristyfath rinwedd, nid 311 unig i olchi yinaiih holl enogrwydd pechod, ond hefyd i lânhau a phuro, rhag gallu a theyrnasiad pechod. Mae Uaw- er 0 broffeswyryr oes hon yn meddwl mai diwygiad eu buchedd a'u gweitli- redoedd da yw saìl eu ffydd ; fel pe- bai gŵr yn dwfrhau'r pren i gyd ond y gwieiddyn ; felly y maeot hwythan yn ymffrostio yn eu ham- ynedd, addfwynder, a zêl at was- anaeth Duw; ac eto nid ydynt ddim yn oáalus i sicrhan a gwreiddio eu hunaÌB yn y ffydd, yr hon a ddylai fod ganddynt i gyual y l'eill igyd; am luiiy ofer a diffrwyth yw eu holl lafur. Nid ein bod yn edifarhau nen yn ymostwng ein hunain, neu yn gwneuthirr gweithredoedd da, vw sa't' 2 iì