Skip to main content

DYSGEDYDD CREFTDDOL, &c Rhíf. 97.] MÁWRTH, 1829. Cyf. VIII. MYFYRDODAU DIWEDDAF Y DR. OWÉN AR FARWOLAETH. Yn hyn ä ganlyn a gymerwyd aílan ö Ragymadrodd y Dr. Owen i'w " Fy- fyrdodan ar ógoniant Crist." Y llyfr nefolaldd hẅn ydoedd yr olaf a ysgrif- enwyd gan y Dr. Owen, ac a anfon- wyd i'r wasg y diẃrnod cyn ei fafwol- aeth. Fel ag yr ydys yn gyfFredin yn ysgrifenu y rhagymadrodd ar oì gor- phen y Hyfr, gellir casglu mai y Hinell- au canlynöf oedd y rhai olaf' a gyfan- soddodd y Dr. cyn rhydio yr afon, a diameu genyf y bydd yn hyffyd gan bob dvrt dnwiol en darlten. Hanbrynmair. J. R. Mae amryw bethan, medd y Dr* yn angenrheidiol er i ni wynebu angeu yn gysnrus ac yn fnddngoliaethus; ac o eisian y cyfryw bcthau yr wyf wedi ad- nabed llawer o dduwiolion wedi bod gan ofn marwoíaeth, dros eu holl fyw- yd dan gaethîwed. 1. Gweithrediad neillduol ffydd i gyflwyub ein fiysbrydoedd i ddwylaw yr hwn ag sydd yn abl i'w derbyn, en diogelu, ayu sefydlu mewn cyflwr o orphwysfa a dedwyddyd. Yn awr mae'r cnaid yn ymadael am byth â phob peth daearol. Nis diciion dim o'r gwrthddrychan ag yr ydym wedi eu gweled a'u mwynhau â'n synwyrau allanol ddyfod un cam gyda ni i'r byd tragywyddol. Yr ysbryd sydd yn myned i mewn i'r byd anweledig, am yr hwn nis- gw-yddom ddim, ond yr hyn ag yr ydym wedi ei dderbyn trwy ffydd. Ni ddaeth neb o'r meirw i hysbysn i ni am y byd aralL. Yn wir debygid fod Dnw yn fwriadol wedi eeht y byd ysbrydol rhagom, fel nad oés genÿm un dystiolaeth am y pethan sydd yno, ond yr hyn ag yr ydym yn dderbyn trwy y Datguddiad dwyf<£f Pa beth a fydd ein cyflwr ar ol angeu i At cyflwr o ddîddymdrayw? neuafydd yr enaid yn grwydriad yn mhlith y béddan, ac yn ymddangos weithiau ì'r bywiolion, fel y tybia rhai? neu fydd yr enaid mewn trueni parhans, heb dderbyn un cysur, fel ag y mae yn rhaid i'r rhei'ny ddisgwyl nad yd- ynt yn gwybod am ddim dedwyddwch ond mewn pethau daearol ? Ond beth bynag yw cyflwr y byd anweledig, mae'n sicr nas gall yr enaid mewn un modd fod dan ei arwcinyddiad f i hun, ond yn gyflawn yn llaw a than dywys- iad rhywun arali. Nis gall neb gan hyny anturìò gyda boddlonrwydd i'r byd anweledig, ond mewn ymarferiad o'r ffydd hon, a fyddo yn ei alluogi i gyflwyno ei ysbryd pan yn marw i law Duw, yr hwn yn nnig sy'n abl i'w dderbyn a'i osod mewn cyflwr o dded- wyddwch a gorphwysdra. Felly dy- wed yr apostol, " Mi a wn i bwy y credais, ac y mae yn ddiameu genyf ei fod yn abl i gadw yr hyn a roddais ato erbyn y dydd hwnw." Gweithred fuddugoliaethus olaf ffy dd y w hon. Yn hyn y mae ei choncwest ar angeu, y gelyn olaf, yn gynwysedig. Yn hyn mae'r enaid megis ya dywedyd wrthî ei hun, " Yr wyt yn awF yn gadael amser, ac yn myned i mewn i dragy- wyddoldeb. Mae pob pcth o'th am* gylch yn diflanu felcysgodau—acmae'r pethau yr wyt yn myned i'w plitheto yn anweledig—ac yn awr mcwn tawel- wch a hyder rho dy hun i fyny i ofal,