Skip to main content

DYSGEDYDD CREFYDDOI, &c. RlHF. 85.] IONAWR, 1829. Cyf. VIII. B V W VD A MERTHYRDOD LAURENCE SAUNDERS. PARHADO DUDALEN 355. Ysghifenodd Mr. Sannders amryw o lythyrau at ei gyfeillion o'r carchar, y rhai sydd yn dangos yn dra eglur fod Ysbryd Duw ac Ysbryd ygogoniantyn goiphwys arno er ei gysur a'i gynhal- iacth. Yr hyn a ganlyn sydd dalfyriad o lythyr at yr Archesgob Cranmer, a'r Esgob Ridlcy a Latlmer, ag oeddyut y pryd hwnw yn garcharorion yn Rhyd- ychcn, y rhai wedi hyny a ddcrbyn- iasant goron merthyrdod " Diolch diddiwedd a mawl tragy- wyddol i Dad ein trugareddau, "yr hwn a'n gwnaeth ni yn gymhwys i gael rhan o etifeddiacth ysaint yn y goleuni, yr hwn a'n gwaredodd o feddiant y tywyllwch, ac a'n symndodd i deyrnas ei anwyl Fab." O gyflwr dedwy'ddaf, bod ein bywyd, mewn modd an- nhracfhadwy, wcdi ei guddio gyda Christ yn Nuw! Ond pa bryd bynag yr ymddangosoCristeinbywyd ni, yna yr ymddangoswn ninau gydag of mewn gogoniant. Yn y cyfamser wrth ftỳdd yr ydym yn rhodîo ac nid wrth olwg. A'r ftydd hon, er nad yw rheswni yn ei chyfrif ond peth ofer, sydd yn dwyn i feddiantmwy sylweddol, amwynhâd inwy bywiol o wir ddedwyddwch, nag y dichon rheswm eî gyraedd, nasynwyr ci dderbyn. Trwy y fl'ydd hon yr yilym yn meddiannu pob peth da; ie, y pethau "ni welodd llygad, nichlyw- odd clust, ac ni ddaeth i galon dyn," «*cc. Yr ydym wedi cael mwynhftd o honoch drwy bresennoldeb corphorol e.r cin budd annhraethadwy, ac yr ydym yn awr yn cael cysur dirfawr drwy eintadau parchedig, oblcgid eich bod, mcwn modd gogoneddus, yn ddinas ar fryn, yn ganwyll mewn can- liwyllbrcu, yn ddtych i r byd, i ang- ylion, ac i ddynion. Fel uiai mrgis yr ydym ni, i'n inawr gystir, fclly y j;cllwch chwithau fod yn ddiaii gyda l'haul, yn profi aiu y pcthau sydd yu dygwydd i ni, eu bod yn dyfod er llwyddiant yr efengyl, yn gymaint a bod ein rhwymau ni yn Nghrist yn eglurtrwy holl Ewrop; hyd onid yw llawer o frodyr yn yr Arglwydd wedi myncd yn fwy hyderus trwy ein rhwymauni i draethu y gair yn ddi'ofn, Ac yn hyn megis y mae i chwi achos, gyda Phaul i fawr lawenhau, felly yr ydym ninau yn Ilawen gyda chwi, yn diolch am y dawn rhagorol hwu o eiddo Duw tuag atoch, fod Crist yn cael ci fawrygu fel hyn ynoch chwi, ie, ac y cailF o hyn allan yn eich cyrph chwi, pa un bynag ai trwy fywyd ai trwy farwolaeth. () hyn yr ydym yn cael ein sicrhau yn ein gweddiau trosoch, a gweinyddiad yr Ysbryd. Ac er fod Crist i chwi yn elw mewn bywyd a marwolaeth, a bod aruoch chwant i'ch datod i fod gydag cf; eto o ran cin meddyliau ni mwy rheidiol a fyddai i chwi aros eto yn y cnawd. Ond os bydd i'r dwyfol Ddoethineb weled yn oreu i chwi, trwy farwolaeth fuan, ei ogoneddu ef, ewyllys yr Arglwydd â wneler. Ië, megisyrydym yn llawen- hau ar eich rhan chwi a ninau, am tbd Duw yn cael ei fawrygu mewn bywyd, fclly nid ll.ii y llawenychwn am i hyny gaeí ei ddwyn yn mlaeu trwy farwol- aeth. Yr ydym \n llawenhau ani i chwi gael eich cyfrif yn dcilwug i ddyoddef er mwyn enw Crist, ac ir.ai "i chwi y rhoddwyd bod i chwi nid yn nnig gredu ynddo cf, ond hefyd ddy- oddef erddo ef." " Yn awr, dadan parchedic;if, fel y dealloch y gwir am danpm, a'r modd yr ydym yn sefyll yn yr Arglwydd, yr wyf ynsicrhan i chwi, mewn rhan trwy dystiolaeth eich brodyr sydd yma mewn rhwymau gyda ni, raewn rhan trwy yr hyn ag yr wyf > n glywed atn y rhai sydd mewn lleoedd eiciil, ac inewn rhan trwy y profiad tufewnol wyfffi yu ei gael o gysur däionu» gan yr Argìwydd, na siomir ino honoch o'ch gobaith atn cicb parhâd diysgog yn y A 2