Skip to main content

ŸR EURGRAWN, NfiüY DRYSORFA, WJESILEYMIIMB» Rhif. 10.] HYDREF, 1822. [Cyf. 14. BUCHEDDAU. ÉYWYD A MARWOLAETH Y PARCHEDTG EDWARD JONES. (Parhad o dal. 284.) GWEDI hyn mi gefais fy nghymeryd yn glaf, ac aethym drachefn i DreiTynon, ì edrych a wnawn weühau. Ar ol gwellhau ychydig, dechreuais bregethu,ac a fum daer mewn ámser ac allan o amser, i ddwyn eneidiau at yr Arglwydd, am ddau fis, fel hyo. Ar Ol hyn aethym yn fy ol i Lundain, lle y büm am ystod pedwarmis yngweithio wrth fy ngwaith, ac yn pregethu i'r Cymry. Yn nghylch yr amser yma fe ddaeth Mr. O. Davies i Lundain, ac a ymwelodd â mi, ac a ddymunodd arnaf fyned alian i deithio, ni roddais iddo ateb- iad y pryd hẅn, ond ar ol ystyried gwerth eueidiau, mi a addewais fyned, ac a gychwynais i Merthyr Tydfil, at Mr. Batten. Mi a fum ŷn llafurio yma hyd y Conference can- lynol; ac yr wyf yn credu na ddarfu i mi ddim llafurio yn ofer, na threulio fy nerth am ddim. Yn y Conference a gafodd ei gynnal yn Bristol, yn y flwyddyn 1808, mi gefais fy mhennodi i fod yn Nghylch-daith Caerphili. Ond yn yr amser hwn yr oedd fy meddwl yn derfysglyd iawn, cany« yr oedd yr hen demtasiwn yn íy mlino, sef Caniad y Ceiliog; pan y byddal i'r Ceiliog ganu, yr oedd syndod yn fy medd- iannu. ac yr oeddwn yn ofni nad oeddwn i âdim yn iach yn y ffydd, a byddaì raid i mi newid fy marn ryw bryd, ond ni ẃyddwn pa fodd i wneyd hyn; o herwyddnis gallwn gredu Calfiniaeth, pe cawswn y byd am fy mhoen ; ond yr oedd fy nymnnìad i Dduw ddatguddio yr achos o'r blinder; ac yr oeddwn yn ofni fy mod wedí pechu yn erbyn yr Yspryd Glan; waith arall, fy mod wedi pechu yn fawr yn 2Z