Skip to main content

EURGRAWN WESLEYAIB-B, NEU DRYSORFA, <ỳc. <ÿc. RHIF. 3.] MAWRTH, 1821. [CYF. 13. mmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmm aa Coffadwriaeth am Mr. JOHN HEARNSHAfT. (Parhad o tu dal. 43J DEcHREUAlsyn awr feddwl yn ddifrifol, ai onid cedd yn ddyledswydd arnaf i gyhoedd fynegu fy mod wediderbyn y fendith. Ni chlywswn ond ychydig iawn o'r rhai oedd wedi bod yn hir yn y ffordd, erioed yn dywedyd yn bennod- ol am y mwynhado'rfendith,ynghyfarfodydd y rhestri, na'r cariad-wleddoedd. Myfi a welais hefyd fod pobl yn ffurfio meddyliau afresymol ynghylch y " proffeswyr uchel,1' fely gelwid hwy, ac yn disgwyl iddynt fod yn angylion, yn hyt- rach na thlawd a themtiedig farwolion; y rhai sydd yn aros mewn corph llygredig, ẃetli ei amgylchu â gwendidau lawer. Yr oeddwn yn fy adnabod fy hun. Fy anwybod* aeth, fy ngwendid, a'm hieuengtyd, ynghyd ag esiampl y rhaioedd hynach, gweil, a doethach namyfi, a'mllanwodd ag esgys wyneb-deg, dros fod yn ddistaw ar y pen yma. Y goleuni fel hyn trwy gael ei roddi tan lestr, yn raddol a ddaeth yn fwy tywyll, a'm tystiolaeth o'm sancteiddhad, yr hwn a fu mor gryf, sefydlog, a chlir, a giliodd ; fel mai braidd yr oedd i'w gael, er i mi ei daer geisiotrwy ddagrau." Hyn a'm gvveithiodd i feddyliau niweidiol, a themtasiynáu blinion ; oddiwrth ba rai yr oeddwn wedi cael fy nghadw yn hapus er'samser hir. Un diwrnod pan yn flinderog ar bob tu, peth bach neillduol a fu yn foddion i'm gwared, pan wrth fy ngwaith, a'm ffenestr yn agored o'm biaen, a'm calon mewn ymdrech gydâ Buw am gyfarwyddyd; papûryn bychan wedi eu wasgu yn esgenlys, a daflwyd i mewn trwy y ffenestr, ae a syrthiodd wrth fy nhraed. Mi a'i cyfodais i fynu ac a*i Mawrth, 1821.] L