Skip to main content

Yít 3£ttrgratott SMtóíegatînj, AM HYDREF, 1833. BUCHEDDAU. BYWGRAFFIAD MR. RICHARD LARDNER, CONWY. (Parhad íudalen 262.) .ì'oydd Mercher, y bore olaf iddo fod ar ei draed, oddeutu 10 3'r giocb, daeth y Parch. J. Owen, gweinidog yr eglwys sefydl- edig, i edrych am dano; ac wedi cael ganddo drefnu ycbydig ar ei cív änewn ystyr dymhorol, gofynodd iddo am sefyllfa ei feddwl. Afebodd ein brawd, " fud ei feddwl yn ddedwydd a thawel." Ac vv< u peth ymddyddan, gofynodd Mr. Owen iddo eilwaith, ar ba sail yr oedd yn gallu dywedyd fod ei feddwl felly. " Ar sail y gwaed a lifodd droswyf," ebai yntau. " Ie, Richard," ebai Mr, Owen, " ond a ddarfu i chwi holi eich hunan?" " Ymdrechais wneyd hyny bob dydd, Syr," ebai yntau, "'ie, lawer gwaith yn y dydd." Gofynodd Mr. Owen eilwaith, " Ond a oeddych chwi yn cael ynoch eich hunan ddim bai?" Atebodd ein brawd, " Yn gwbl annheilwng o honwyf fy hun: gan chwanegu, " Hebof fi, ni ellwch chwi wneuthur dim; ond trwyof fi, bob peth." Yna gwasgodd arno yn Dghylch yr ordinhad o fara a gwin ; ond yr oeúê ejti brawd yn edrych yn mlaen at ddyfodiad ein gweinidog (y Parch. L. Hughes), yr hwn oedd i ddyfod i'r dref y Sadwrn can- lynoi; eto arwyddodd na byddai g'anddo un gwrthwynebiad i'w ehymeryd ganddo yntau hefyd; g-an chwanegu, " Cynifer gwaith byna-g ag y gwneloch hyn, gwnewch er cof arn danaf." Ond ymadawodd beb ei gweinyddu. Yr oeddwn yn bresenol yn yr holl ymddyddan hyn rhyngddynt, a chefais y boddlonrwydd mwyaf yn y gofynion a'r atebion; a meddyliwyf nad oedd ond y manyl- rwydd a'r cywirdeb mwyaf yn y naill a'r llall. Y'n gynar yn y nrydnawn, aeth yn llawer salach, ac i'w wely, o'r hwn ni chododd byth mwyach. Yn yr hwyr, rhoddai atebion a thystiolaethau boddhaol am ei fater tragwyddol i amrai o'r cyfeillion, yn en- wedig i'r brawd Evan Richardson (un o'r Calfiniaid), yr hwn a soniodd am Iesu wrtho: yntau, dan wenu, a ddywedai, " Pwy fel Efe !—pwy fel Efe !—pwy fel Efe !" Mewn canlyniad i sylw un o'r brodyr ereill, dywedodd, "Cadarn sail!" Yn ystod y 2p