Skip to main content

iä.'37XZlSil.>W. MEDÍ, 1865. MIDDDSIÎA 1]&BB9ÌPS NETJ ARWRBS Y FFYDD. PENNOD III. AWDURDODAU DUWINYDDOL. (PARHAD 0 TUDAL. 233.) "Na roddwch y llyfr i lawr eto'' ebe Mr. Courtney. Trowch i Mat. xx. 22., a chwi ganfyddwch nad yw Mr. Barnes yn teimlo dim mwy o anhawsder, na'r Bedyddiwr mwyaf yn y wlad, i ddeail fod y gair bedydd yn golygu, nid J'n unig dansuddiad, ond tansuddiad cyflawn, pan nad y w yn cyfeirio at yr ordinhad." "'Y bedydd y bedyddir fi.' Ar hyn, sylwa Mr. Barnes fel î'canlyn :—' A ydych chwi yn abl i ddyoddef gyàa nii—dy- oddef y profedigaethau a'r poenau a ddisgynant arnoch chwi aminnau wrth ymdrechu adeiladu fy nheyrn s ? A ydych fhwi yn abl i ddyoddef eich suddo mewn cystuddiau dyfnion, òyoddef i gystuddiau eich gorchuddio fel dwfr, a chymmeryd €lch suddo danlifogyddodrallodau, wrth ddwyn gwaith crei- ydd yn mlaen ? Mae cystuddiau yn fynych yn cael eu gosod a'lan dan y gymhariaeth o fod un yn cael ei suddo mewn llif- ddyfroedd, neu gael ei orchuddio gan ddyfroedd dyfnion.' (Salm lxix. 2. Esai. xliii. 2. Salm cxxiv. 4, 5. Galar. iii. 54.)" "Chwi welwch nad oes anhawsder mwy ar ífordd Mr. %nes na chyfieithwyr yr Hen Destament i roddi i'r gair ei ffir ystyr—trochi, plyngio, suddo islaw y dwfr, &c. pan nad íw yn cyfeirio at yr ordinhad ; ond pan y gwna, mae y cyfan ^gymmysgedd a thywyllwch." " Yr wyf yn dechreu meddwl," ebe Theodó*sia, "nas gellir Ẅddiried dim i ysgrifenwyr duwinyddol; ac yr wyf yn teipalo tuedd gryfach nag erioed i ymddiried i r Beibl yn ?%. a'i efrydu drosof fy hunan. Tra y gall y fath ddyn a ^\- Barnes fod wedi ei ddallu mor bell gan ddysg a rhagfarn, ^i ddyfod mor agos at y gwir, a pheidio ei weled—gyfeirio 1 ffordd ato mor eglur, ac eto gwrthod rhodio ynddo; ac