Skip to main content

Y feEEiiL, GORPHENAF, 185Î, CYFRYNGWEIAETH CRIST. Wedi i bechod a Uygredigaeth ddyfod i'r byd, gosôdwyd dynoliaeth niewn pell- der moesol anfesuroí oddiwrth y Iehofah .antaidd ; syrthiasant i sefyllfa druenus ac anobeithiol, fel nas gallasent ddal cymmundeb â Duw, na dynesu ato; yr hwn sydd fel tân ysol yn ei gyfiawnder, ar wahan oddiwrth ryw gyfryngiad. Yr oedd yn anhebgorol anghenrheidiol i gael rhyw berson addas i gyftyngu rhwny Puw â dynion, cyn y gallasent gael eu heddychu â'u gilydd, a hyny ar eg- wyddorion anrhydeddus i'r ddwy blaid. Cyn y gaìlasai üuw, yr hwn sydd yn rhagorol a pherffaith yn ei santeidd- rwydd, ganiatâu i bechádur gwrthryfel- gar agoshau ato, yr oedd yn rhaid cael cyfryngwraddasaphriodoli fynedrhyng- ddynt, yr hwn oedd yn meddu natur y ddwy blaid oedd ar wahan, sef y ddynol a'r ddwyfol; yr hwn oedd yn deall yn hollo} achos a natur yr ymryson a'r elyn- iaethìcredd wedi cý'mmeryd lle. Yr oedd yn rhaid iddo fod yn berson, yn nghym- meriad ac yn ngonestrwydd yr hwn y gallasai y ddwy blaid osod yr ymddiried cyflawnaf, a bod ammodau yr heddwch a gynnygid ganddo yn hollol dderbyniol gan y ddwy òchr. Yn awr, nid oedd neb ond Crist yn addas i ateb i'r pethau hyn, ac i lanw y swydd o fod yn Gyf- ryngwr. Efe ydyw yr unig ganol- wr rhwng Duw â dynion ; nid oes un cyfryngwr i un dosbarth o'r hilddynol, a chyfryngwr arall i'r dpsbarth arall, feí y dywed y Pabyddion; ond un "Cyfryngwr rhwng Duw â dynjon, y dyn Crist lesu." Efe yw y dyddiwr mawr sydd wedi dwyn y ddwy blaid at eu gilydd, a'u cymmodi yn ei WRed ei hun. Yn awr, gan nad pedd neb ond Crist yn addas i gymroeryd y swydd o fod^yn Gyfiyngwr Tnwng î)uw â dynion, a chan ei fod ef wecli ei chymmeryd, mae yn naturiol ? ni ymofyn yn.mha berthynas yr oedd yn (jefyll tuag at y ddwy bíaid, fel y cyf- tyw, yrjiyn a wnawn trwy ymofyn yn !• Yn mha berthynas yr aedd yn sefyll luttg áí Dduto. 1. Yr oedd yii dal perthynas agos âg fî fel person. Mae yn Fah.» Duw ; ni thybiodd yn drais i fod yn ogyfywch â D"w." Ac fel Mab Duw *y m$e yn meddiannu yr un natur a chypneddfau â'r Tad. Dywedodd pan yn siarad â'r Iuddewon, " Fy Nhad i sýdd fwy na. phawb,amyfiâ'rTadunydym." PriodbÌÌr yr un enwau iddo ef ag i'r Tad. Yr ap'os- tol a ddywed, 4<Yr hwn sydd uwchiaŵ pawb yn Drtuw bendigedíg yn oes oes- oedd ;" a Thomas a ddywedodd, " Fy Arglwydd a'm Duw." Hefyd, mae yr un priodoleddau yn cael eu cyfrif i'r Mab ac "'r Tad. Y mae hunanfodol^efn yn cael ei briodoli iddo. Y mae. pob creadur yn gyffredinol, ac o angbeitr rheidrwydd yn ymddibynol ar, aç yp îs- raddol i ewyllys ei Greawdwr jini estýtir iad bodolaeth; ond ÿ mae Çrist.ýn siara'd àm dano ei hun fel y bywyd, fel yn cỳlf- ranu bywyd í, a'i gyn»:al tnewn er.eiíl: gosododd ei einioes. i lawr o hortóéi.hún; ni chymmerodd neb hi oddi arnol" Ŷl oedd ganddò allu ac aẁdurdòdì'ẁ gosod, i lawr, a'i chymmeryd i tyny dráchefn, heb neb yn beiddio ei rwystro. Ntd oes gan un creadur, pa mor ddyrchafed- ig bynag, pa un a'i angel neu ddyn^' awdurdod ä nerth i ganiattâu bywyd i'w gyd-greadur, ond y mae h^'n yn cael ei briodoli i Grist; " Yr hwn sydd yn credu ynof fi, er iddo farw, efe a f'ydd byw." Felly mae Crist yn Fod hunanymddibynol fel y Tad. Eto, y mae tragywyddoÌdeb| yn cael ei briodoli i Grist. Dywedir yn, yr Ysgrythyrau ei fod yn bodolí cyn seiliad y byd, " Yr awr hon, O Dad, go^. gonedda di fyfi, â'r gogoniant p.edd i m* gyda thydi cyn bod y byd,." Maè y. Gwaredwr, yn Llyfr y Dadjniddiad^ a lle- oedd ereill o'r gyfrol ysbrydoledig, nie.wi> modd effeithiol a pUwysig yn a^rgym- meryd ac yn priodoli t'a^ywyddoldeb fel priodoledd yn perthy» iddo ef, gyd'a yr un eglurder a£ y mae yn cael ei phri- odoli i Dduw y Ta.d, mewn manau ereill o'r gair santaidd. " Myfi y w y cyntaf a'r diweddaf, yr bwn wyf fyw, ac a fum •farw, ac weíe byw ydwyf yn oés oes- oedd : " aç y mae yr adnodau o flaen y geiriau hyn yn profi mai Crist ydyw y person sydd yn siarad ac yn argymmer- yd ynenwau hyn iddo ei hun, efe h»fyd sydd yn llefaru ac yn dywedyd, " Myíl yw yr Alpha a'r Omega, y dechrçu a'r' diwedd." Yn awr, trwy yr enwau hyn 19 -*