Skip to main content

CERDDOR CYMREIG Gyhoeddedig dan nawdd prif Gerddorion, Corau, ac TJndebau Cerddorol y Genedl. BHIF. 29.—CYF. II. GOEPHENAP 1, 186S. Fri*2g.-gyd<írpost,2*. ©pnntoüstaîí. CEBDDOEIAETH YJT Y RHIPYÎí HWN, Giîíia Ddibwestol.—"DATOD MAE RHWYMATJ CAETHIWED." Gan Alaw Ddîj. Caniadaeth..................... Geiriadur y Cerddor ............. Taith Gerddorol yn Mon............ Bwrdd y Gclygydd................ Beirniadaeth .................. Cronicl Cerddorol................ Hysbysiadau ...... ............ Tv DÌ.L. ...... 33 . ... 34 ...... 35 . ... 37 ...... 38 . ... 39 ...... 40 Camaiiaeẅ Lleisiadaeth, (Fbcaîisation). Ae ol egluro y modd y cynyrebir y llais, ei res- trau, a'i ansöddau, ein gorchwyl nesaf ydyw nodi y gwahauol ddulliau yn mha rai y mae yn cael ei arfer wrth ganu gwahanol seiniau yn gyssyllt- iedig â'u gilydd. A siarad yn lled fanwl, ni a allem nodi a gwa- haniaethu pump, o leiaf, o wahanol ddulliau.— 1. Y Llithredig (Portamentó). 2. YrEsmwyth (Legató). 3. Y Tarawedig (Marcato). 4. YToredig (Staccato). 6. Yr Ebychedig (Aspirato). 1. Y Llitiiredig (Portaìnento).—Y düll hwn o leisio ydyw rhedeg o'r naill nôd i'r lla.Il trwy y nodau fydd yu digwydd bod rhyngddynt, neu rai o honynt; a dangosir y nodau fyddaut i'w canu felly'eyda'r arwydd hwn:— Fel hvn:— Llithren : Er ein bod wedi nodi y dull hwn yn gyntaf, m ddylai fod yr olaf i'r Efrydydd ei astudio a'i Er hwn ddylai tod y ymarfer. Y niae iddo «i le a'i wasanaeth ar- benig; ond dylid bod yn ofalus iawn i beidio ei arfer ond yn unig yn ei le priodol ei hun. Di- ffyg mawr cenedl y Cymry, yn gystal ag Ysgot- iaid yr Llcheldiroedd, ydyw llithro yn Husgedig o'r naill nôd i'r llall yn ddiorphwys, fel nad oei cynifer ag un nôd clir, croyw, i'w glywed o ddechreu y dôn i'w diwedd. Ond ni a gawn ddweyd ychwaneg ar hyn mewn lle arall; a da fyddai i bob cerddor trwy yr holl wlsd siarad yn benderfynol a dibaid yn erbyn yraríeriad wrthua hon nes ei llwyr alltudio o'r tir. 2. Yr Esmwyth (Legato).—Y dull hwn ydyw myned o uu nôd i un arall yn esmwyth, cryno, a "chroyw, heb dori ar ymlifiad cyson y llais, na Hithro neu lusgo drwy unrhyw seiniau a allant fod rhwng y seiniau a genir. Yn y dull hwn, fel yn y Llithredig, rhaid i'r anadl, neu yr awyr, gael eu gollwng ailan gyda chysondeb. Dylai y llais fod yn wastad hefyd, o ran nerth ac an- sawdd; a dylid bod yn dra ymdreçhgar i gy- nyrchu seiniau pur a pherffaith. Ceir engraifft- iau rhagorol o'r dull hwn gan yr organ a'r offerynau tànnawl. Gan mai y dull hwn ydyw y mwyaf arferedig, ni arferir unrhyw arwyddair i'w ddynodi. De- allir, gan hyny, prya1 na byddo dim wrth y gerddoriaeth i duynodi ei harddull, mai yn y dull hwn y mae i'w cbymeryd; a dylai y canor ym- gadw rhag y dulîiau ereül, os na fydd rhyw reswm digonol dros hyny. 3. Y Tarawedìg (Marcato).—Y dull hwn ydyw rhoddi pwyslais neillduol ar bob nôd, ond Ìie'b ddadgysylltu y naill oddiwrth y llall. Ar- ferir ef weithiau mewn broddegau yn mha rai y bydd un nôd ar bob siìl, fel hyn :— %- -J2Z g-----p----gr S^H M Mawriawn, O Dduw, yw clod dy râ*. Brydiau ereill, arferir eí mewn llithreni, fel hyn :— > >_>. >»>. > > •> > > > > ---------r=m^------r— J_éé*------ S5ÍÌ A. taà, .n.