Skip to main content

Y WENYNEN. 121 CYMHWYSDERAÜ GWEINIDOGAETIJ Yli EFENGYL. (Terfyniad o tu dalen 08.) " Yn ííydd. Y mae yr oes hon yn oes o ymofyniud rhydd a difrif ar faterion crefyddol, ac am hyny yn oes yu mha un y gellir dysgwyl eithafoedd amuiheug-arwcli (scepticism) a ruygoeledd (biyotry), aui amrywiaetb pleidiau, a gwahanol ddeougliadau o'r Ysgrythyr. Y mae dynion yn dechreu manwl chwilio yn ddyfal i lien sefydliadau, pa un bynug ai mewn crefydd, llëeuyddiaetb neu lywod-ddysg; ac y mae drwgdybiaeth o'r hyn sydd heu, yu ainl yn cymeryd lle purch i hynafíaeth. Yn y l'ath oes y mae cristionogrwyud yn agored i fanwl eliwil- iad trwyadl ; mae ei gweinidogion yn rhwym i wynebu'r ddadl, ac i osod ei honiadau a'i phrofiadau allau yn eglur a chytíawn; am hyny un o'u dyledswyddau blaenaf ydy w, i chwilio yn ddwfu ac i ddeall yn drwyadl, y gwir syifaeni a phrofiadau ar ba rai y uiae y grefydd gristiuu- ogol yn sefyll. Yu awr, y mae yn ymddangos i ini, yn ol fel y mae y meddwl dynol yn cynuyddu, fod tystiol- aeth rfu/êitmo/cristiónogrwydd, yr arwyddion o ddwyf- older sydd megys yn ei thalcen, yu dyí'od yn fwy ae yn fwy pwysfawr. Cyfeiriafaty dystioiaeth a dynir odili- wrth ei rhagoroldeb, ei phurdeb, a'i dedwyddol elíeitu- iau ; ei chyfaddasiad i angheuiou ysbrydoi a gwendid y uatur ddynol ; oddiwrth burdeb iiid'oiaidd uodweddiad, a gogoniant personol ei liawdwr; oddiwrth ei daioni a'i dyngarwcli diderfyn, yn cyfateb ac yn ymestyn i'r lioll fyd ; o'i goiygiadau o nodweddiad a bwriadau tudol i>uw, o ddyledswydd a pheriieithrwydd dynol, ac uin fyd arall;—goiygiadau sydd yn amiwg yu tueddu ut ddurchaliad a pharäus wetiiant ein uatur, eto yn llwyr groes i yaructr yroes yu mha uu y dutguddiwyd hwyut. Y mue prawiiadau huiicsiol a gwyrthiol cri&íioiiogtuitli yn wir yn auhebgorol uc yn anorclifygol ; ond, lieb adaei y rhai hyn heibio, y mae y tystiolaethau uchod, yn dyfod beunydd yu fwy anghenrheidiol, ac yn etìeitliio yn gryfach yn ol fel y mac galiuoedd deaiiawi atheimlad moesawl dynion yu cynnyddu ae yn cangu.