Skip to main content

Rhif. 37.] TONAWR, 1830. [Cyf. JV. Y DIWEDDÁIÍ BARCH. DAVID JÖNES, (gVpÎT O' B0NÌ-Y-PVCL,) Gweinidìg y Bedyddŵyr yû NghásteUnewydd-y^Emlynì Swydd Gaerfyrddin. ^Sẃyddo», írwéiflidoç ei Naf,—nieddianyddí O iidomau'r Gonichaf; ,, ú. Gwassîaroc bren biigog hrnf, Ffraeth ddjianwad, ffrwjthlonaf." Sion Lleyx. MRs Dayip Jonrs a anwyd yn nihlwyfCwmaman,sẃydd Gaer- fyrddin, yn y ílwyddyn 1741., Dyg- wyd ef i fynu gytìâ'i dad yn Wníed- ydd, heb gael dim mwy o ddysg yn ei febyd, na darllen ae ysgrifenu ychy- dig. Yr oedd *o naturiaeth wyîlt ae ofer, ac yn caru dawnsio a phob mas- wedd; ac yn medru difyru y gyfeill- atli pa le bynag y byddän Adroddai ehwedl srydâ ffraethder mawr; a gwy- diiaí pa le i osod y pwys anghenrheid- iol ar bob sill a gair; Nid y cymhwys- iad Ileiaf at areithio yn gyhoeddus oedd hyn^ fel yr oedd RhagÌuniaeth wtdi ei nodi allan aí hyny. Tra yr oedd yn dilyn ei alwedigaetìi yn swydd Fynwy< cafodd ei argyhpe- ddi, yn lled ieuaugc* dan weinidog- aeth y Parcb. Howell Harris, yr hwn, fal bounerges, a ddychrynodd, nid yn unig Jones, ond y wlad á'i ,daran. lìechreuorld feddwí beth ddcuai o ho- no: saeth ar ol saeth a lynodd yn ei galon:—"Fc ddaeth y gorehyYnyn— ae yntau a fu farw,w i'r maswedd a'r pleserau oedd ganddo o'r blaen; Yn fuan trefnŵdd Rhagluniaeth iddo fyn- ed i weithio i Bont-y-pẁl, lle eyfarfu â gwir efengylwr, a wyddai pa fodd i gyfarwyddo y flbrddolion, y Parch. Miles Harrys; Ac ar ei broffes o'i edileirwch tuag at Ddnw, a H'ydd yn ein Hargiwydd Iesu Grist, cafodd ei fedyddio, a'i dderbyn yn aelod o cg- lwys lien-y-gain. Nid hii y buwyd heb weled fod Cyf. IV. dawngweinidogaetholganddo. Cym- merodd Mr. M; Harrys ef i'r ysgol, oedd y pryd íiyny, at addysgu gwein- idogionieuaingc,yn Nhrosnant. Trwy hyny daeth yn hyddysg yn y Saesneg, er.nad oedfl yn boffi pregethu yn yr iaith hònö—ond yr oedd yn ysgrifenu nodiadau «i bregethau yn wastad yn Saesneg; Yroddajngosodd ei ddawn ryw beth yn neillduol oddiwrth ereill yn foreu,- Nid oeda yn myfyrio cyni- maint ár y drefn gyffredin o lefaro, ag oedd ar y ífordd fwyaf debygol i ar- gyhoeddi,_ a chj'ffroi calonau ei wran- dawyr: yn mha orohwyl y bu lwydd- iannus iawn yn oi ddydd., Cafodd^ dan fendith Duw,fod.yu dad ysbrydoî i lawër o blánt trwy Gymru. Ei ymdrech a'i sêl a fendithiwyd yn hel- ae.th yn ei dorriad cyntaf allan at ddeffíoi egtwysi y Bedyddwyrf ag oedd. wedi syrthio raegis mewn trwm- gwsg. Fel pob cè*nad ffyddlawn ar- aíl i Icsu tírist, ag sydd yn ymdre- chudiwygioyr wlad,cafodd ei êtillibio, a'i erlid gan lawéf'; ac odid na chlwyr* wyd ef laŵer gwaith yti nhŷ ei gar- edigion! Etto i gyd yr oedd éi gariad cýmmaint at heddwch ac undeb, fel y dyoddefai y cwbl, yn hytrach nä gw neud rhwyg yn y cyfundeb y per- thynai iddo: ac yn hjrn da y gwnaeth, canys fel yr oedd y bobl yn dyfod i'w adnabod, yr oeddynt yn ei garu. Yr olwg gyntaf oedd yr olwg waethaf arno. Odid y gwelid neb yn Nghym- ru, a fu yn aml yn ei gyfeillach, nâd