Skip to main content

GRSL4JL X BBDYDDWYB. Rhif. 130.] HYDREF, 1837. [Cyf. XI. COFIANT Y PARCH. DANIEL DAYIES, FELINFOEL. TkK AE bod coffadwriaeth y cyfiawn yn ■*•** fendigedig, yn nghyd a bod yr ys- grythyr lân yn cynnwys coffadwriaethau cynnifer o enwogion niewn fifydd a duw- ioldeb, yn gefnogaeth gref i ysgrifenu bywgraffiadau y rhai hyny a feddent yr un werthfawr ffydd, wedî i'r gyfroi ys- brydoledig gael ei dirwyu i fynu. Ac er na elür gwneud Bibl o honynt, eto bydd eu darlleniad o dan fendith y nef, yn tueddu at yr un pwynt niawr ac a ddelir i fynu yn y Bibl ei hun, sef perffeìthio santeidd- rwydd yn ofn Duw. Ar yr hyder hwn rhoddir ger gwydd y daiilenydd fras linelliad o fywyd, &c, Daniel Davies. Efe ydoedd fab henaf lUchard a Diana Davies, o'r Bwlch Melyn, yn inhlwyf Cenarth, swydd Gaeffyrddin. Ei rieni oeddent yn aelodau yn ÿ Castellnewydd. Bu ei dad yn ddiacon dros hir flyiieddati yn yr eglwys uchod. Gwrthrych ein cofiant a anedyn y Bwlch Melyn, y 21ain o fis Ebrill, yn y flwyddyn 175G. Y mae yn anhawdd dywedyd dim am dano yn foreuach na ei naw mlwydd oed, pryd y cawn ef, yn gyffelyb ei sefyüfa i Dafydd fab Jesse, yn bugeilio. defaid. Hyn oedd ei waitbyn yr haf, ac yn y gauaf canlynai ei ysgol, He y bu dros dri gauaf, ol yn ol, yn dy8gu Saesnaeg; a chan fod mqr lleied bri ar ddysgeidiaeth y pryd hwuw, nid yw yn debygol iddo ef gael nemawr o fanteision gwybodaeth yu y ffordd hon. Pan yn hngeilio y praidd, yr oedd rhag- iuniaeth fel yn awgrymu fod a fynai ag ef rhagllaw, fel bugail eneidiau yn y sefyllfa Cyf. X. hòno, ac ydoedd mor fanteisiol i fyfyr- iaetlt, ehedai ei feddvvl ieuangaidd ar wrthrychau sylweddol, nes cren synedig- aeth yn ei feddwl, a chyda bywiogrwydd y cofiai gynghorion ei fara dduwiol, nes y gwasgid arno i fyned i leoedd anial ^ weddio Duw. Pan ydoedil ttia thair ar ddeg oed, aeth i wasanaetliu at un Mr. Howel Howells, Barcer, o Gynwil, lle yr arosodd am rai blynyddau. Yma y teimlodd chwantau ieueugctyd, a chyf- eillach ei gyd-gyfoedion ieuaiugc, yu llygru ei feddwi mor fawr, fel yr aughof- iodd agos yn liollol yr argyhoeddiadau gynt, ac fel yr ysgrifenodd ef eihun yn ei gofnodion, uyr oeddwn yn ihedeg ar hyd y ffordd lydan sydd yn arwain i ddistryw, ond rhyfedd yw ffyrdd yr Ar- glwydd, efe a fynai fy narostwng." Yn yr amser hwn tarawyd ef â thwymyn drom iawn, nes ydoedd yn ddychrynedig wrth feddwl fod hyd tragwyddol o'i flaen, ac yntan, fel y tybiai, yn prysuro iddo, euogrwydd cydwybod am ei bechodau, a barai idd ei galon grynu ; ond tiriondeb Ior a'i harbedodd, a chafodd iechyd dra- chefn, ag ni bu wedi hyn heb argyhoedd- iadau ar ei feddwl am sefyllfa ei enaid ; parodd hyn iddo fyned i wrando pregethu gair Duw, a chafodd hyfrydwch mawr dan y weinidogaetli. Gelyn eneidiau yn ei weled yn dyne.su at foddion yr argyhoeddiad, a fynai eto ruthro arno. Denwyd ef gan ei hen gyfeillion i droseddu dydd yr Arglwydd. Ond pa fwyafyroedd satan yn ceisio ei ddenu at bechod, niwyaf i gyd yr oedd gras yn ei 37