Skip to main content

OREAI* Y SEDYDDWYB. Rhif. 11í>. AWST, 1836. Cyf. X. CARIAD BRAWDOL. Cyfi.awnuer y gyfraith yw cariad. Cariad yw rhwymyn perfFeithrwydd. üiles yw uoh dawn lieb gariad. Rhuf. 13. 10. Col 3. 14. 1 Cor. 13. 2, 3. Gyda golwg ar ein rhwymau moesol, yn ol y gosodiad yn neddf gytìawn ein Creawdwr, jr ydym fel dynolion oll yn ddyledwyr cariad i'n gilydd ; a hyny heb olygu un- rliyw deilyngdod neu ragoriaethau yn y naill nâ'r llall, amgen na'r hyn a hanfoda yn naturiol rhyngom fel rhesymolion, cyd-greaduriaid, neu deulu dynol y byd hwn. Nid derbyn caredigrwydd, neu gael ei garu yn gyntaf gan ei gym- niydog, sydd yn dwyn dyn i gylch neu rhwymun ei ddyledswydd foesol i garn ei gymmydog fel ef ei hun ; ac nid yw bod dyn yn cael ei gasáu gan ei gymmydog yn gallu dattod rhwymau y ddyledswyddhon ; fel y dengys ein Harglwydd yn eglur pan y mae yn gorchymyn i ni garu ein gelyn- ion, bendithio y rhai a'» melldithiant, gweddio dros y rhai a w-nant niwed i ni, &c. Yn y rhwymun moesol a pherfiaith hwn, y mae holl holl ddynolion y byd yn ddyledwyr o gariad pur a didwyll tuagat eu gilydd, yn ddiwahaniaeth : a thori y rhwymun hwn, trwy bechod, sydd wedi llenwi ein byd ni â phob trais, gorthrym- der, adrygioni. Ond Wrth Gariad biawdol yr ydym yn go- lygu yr undeb anwylaidd sydd, i raddau, ac a ddylai fod i berfFeitlirwydd, rhwng y saint neu bobl Duw a'u gilyddyn y byd hwn. Y mae y cariad rhagorol hwn, yn einatur, megis adrwymiad, neu adargraíf. iad, trwy ras, o'n dyledswydd, neu o'r Cyf. x. ddelw foesol, ar enaid y credadyn ; ac a blenir yn y galon gan yr Ysbryd Glân yn yr adenedigaeth. Am hyny, y mae pob duwiol, yn ol ei egwyddor, yn hoffi byw yn heddychlon, yn onest, yn ddi- dwyll, ac yn gariadlon tuagat bob dyn : ac nid hyny yn unig, ond hefyd, yn ol mesur ei ddawn a'i allu, yn barod i wneuthur da i bawb, yu enwedig i'r rhai sydd o deulu y ffydd : ac ni ddichon yr enaid duwiol ddrygu na dyinuno drygu neb, i'e, hyd y nod ei elyn penaf, os bydd iddo elynion, heb wadu ei brofFes i raddau niweidiol; a darostwng ei hun yn euog o drosedd ar ddeddf ei egwyddor, a rheolau santaidd Gair Duw. Er fod Cariad brawdo],yn yr ystyr briod- ol o'r gair, yn golygu yr undeb auwylaidd sydd yu hanfodi rhwng y saint a'u gilydd yn y gwirionedd; ac er ei bodo'r un natur foesol a'r ddyledswydd ag a gymhellir ar bawb tuagat eu gilydd, yn y gorchymyn, "Car dy gymmydog fel ti dy hun;" eto, fel cariad brawdol, «i ddichon ei therfynau ymestyn y tu allan i gylch y frawdoüaeth grefyddol, neu gymdeithas ysaiut. Car- iad Dnw wedi ei dywallt yn y galon ydyw íFynnouell gwir gariad brawdol,; ac ar- wyddion o'r cariad hyny yn y galon, yn tori allan mewn proffes o flydd yn yr Arglwydd Iesu fel uuig a digonol Wared- wr pechaduriaid, ynghyd a fFrwythau addas i edifeirwch am bechod, ac ym- ostyngiad gwirfoddol i'r gosodiadau dwy- fol, neu ufudd-dod i orchymynion moesol a phendant Duw yn eiair, sydd yn cylymu y saint a'u gihdd yn y rhwymyn hyfrvd 29