Skip to main content

«REAI* Y :B]2Jrir:Dl»lVlrJBL Rhif. 99.] MAWRTH, 1835. [Cyf. IX. CYFLWR DYN. at olygydd y greal. Syr, (f\S bernwch gynnwysiad y llinellau can- lynol yn deilwng o gyhoeddiad yn y Greal, wele hwynt at eich gwas^naeth. Tebygwyf nas diclion fod unrhyw bwngc yn fwy perthynol i dd>n ná'i gyflwr ei hun, fel y mae yn greadur cyfrifol i Dduw. Ac ni ddichon diin, feddyliwn i, roddi tryinach, na mwy siomedig ergyd i'r enaid pryd yn treiddin i oleuni y farn fawr a byd yr ysbrydoedd, im'i fod wedi treulio allan ei oes yn y byd hwn heb un amser ddyfod i wybodaeth o"r gwirionedd mewn perthynas i'w gyflwr ei hun. Diau y\v y dichon dynion gyrhaeddyd graddau nchel mewn gwybodaethau hanesyddol, daearyddiaeth, seryddiaeth, atluouydd- iaeth, cywreiniaeth, a chelfyddydiaeth; befyd dichon dynion gyihaeddyd graddau ucheliawn ymhob cangen o ddysgeidiaeth, a nertli myfyriol, ynghyd a doniau a dybir ganddynt eu hunain, a chan eraill, yn addas i'r weinidogaeth efengybtidd, a by w yn nghanoly cwbl yu ddyeithriaid i'wcyf- lyrau eu hunain. Heb i mi fyned ar ol, na hel ynghyd yn awr y lluaws profion a ellid yn hawdd eu casglu i gadarnhau fy haeriad uchod, gwasanaetha ar hyn o dro i'r darilenydd sylwi yn graíF ar yr eithaf- ion y dichoii dynion eu cyrhaedd mewn gwybodaethau a doniau, ac hyd y nod yn ngweinyddiad rhinwedd ei hun, heb fod y cwbl o ddim llesàd iddynt yn y diwedd ; a hyny o ddiffyg cariad at Ddiiw, yr hwn ras, nis dichon un enaid ei feddiannu heb adnabyddiaeth o Dduw ac o'i gyflwr ei hun: 1 Cor. 13. Wrthgyflwr dyn yr wyfyn golygu, nid ei deimladau wylofus a gorfoleddus, ond Cyf. IX. sefyllfa yr enaid gerbron Duw yngwyneb y ddeddf; yr hwn nis dichon lai nâ bod yri gymmeradwy neu yn anghymmeradwy. Fe ddiclion dynion wrth naturiaeth fedd- iannu gwahanol alluoedd corfibrol ac en- eidiol, byw mewn gwahanol fanau, a Henwi gwahanol sefyllfaoedd ; ond eglur ddengys y datguddiad dwyfol fod holl ddynolryw, dan y cwymp, yn gorwedd oll yn yr tin cyflwr; hyny yw, yn euog ger- bron Duw. Eithr cyd-gauodd yr Ysgry- thyr bob peth dan bechod; Gal. 3. 22. hyny yw, y mae gwirionedd pwysig Duw, yn yr Ysgrythyrau, yn dangos fod pob peth, neu fod yr holl fyd dynol wedi eu cyd-gau mewn, neu wedi eu carcharu gan a than bechod : am hyny yn ngwyueb y ddeddf ni ddichon neb agoryd ei enau i gyfiawnhau ei hun; canys trwy bechod y maeyr hollfyd, hyny yw, pob dyn adynes yn y byd, wrth naturiaeth, a hyny ymhob oes, er y cwymp yn Eden, dan farn Duw, neu yu euog yu ngwydd Duw ; obiegid pawb a bechasant, ac. ydynt yn ol anj ogoniant Duw: Rhuf. 3. lí), 23. Nid yw yn anhawdd i'r neb a fyno dderbyn » chredu tystiolaeth Duw, ac a feddianno aSnabyddiaeth brofiadol o hono ei hun yn ngwyneb y gair dwyfol, pe na ddarllenai oud y bunimed o'r Rhufçiniaid yn uuig i gyrhaeddydpenderfyiiiadsefydlog, fod yr hoil hil ddynol, yn ddfiagoriaeth, wedi- syrthio i'r cyflwr tiuenu» a noJwyd, yn a thrwy ein perthynas á.'r Adda cyntaf, fel yr oedd efe i ni yn gynddryclHolwr neu yn> ben-cyfammodwr, ac yn dad uaturiol. Peth hawdd iawu, fçl y mae yn eglur i holl ddaillenwyr yr Ysgrythyran, fyddai casglu cannoedd o ilystiolaethau eglur a