Skip to main content

tyfnẅch D4uw. Jbirhydeddwch y Brenin* RHIF. XLVIIÍ. HYDREF 1822. LLYFR IL S.YLẀEDD pBIÎSETH A LEFARWYD GANY PaRCH, I, ElIAS YnLeBFWL., Hydreì' 13, 1811 ; oddiabDad. i. 5,6. .(Parâd tu dal. 516.) YN ailj Ỳ petbau y diolchir iddo Kf am dariynt; sef, " Caru a Golchi." Mae trugareddau tym- morol Duw yn dangos ei ddaioni i'w gçÿaduriaid, fel Duwnatur; oftd ám"* íroddiou Duw drwy Grist y sonir yma. Nid yr hwn a'n golchodd ac a-n çarodd yw rbediad y geirìau ; ond, yr bwn a'n carodd ac a'n golchodd. Nid golchi yn gyntaf, a cbaru gwedi byny, arol eu gwneuthur yn lân; ond caru yn gyntaf, ac vna golchi.—Fe garodd rai aflan; fe garodd rai ariawr, ac yn y pwll, &c,; ond nitl i'w ga- dael felly :—nid caru rbai aflan, i'w gadael yn eu haflendid ;—nid caru i bai ar lawr, i'w gadael yno : ond caru rhai aflan, i'w golchi;— caru rhai ar lawr i'w codi i fynu; caru rbai yn y pwll, ac ar y domen, i'w dwyn oddiyno; Rhuf. v. S, "^rflae Duw yn canmol ei gaiiad fuagttttom; olde»id anyniettoyn bechadoriaid, i Grist faiwdrosom ni." Buasai yn rbyfeddod iddo gara angel;—buasai yn syndod iddo gaiu rbai glan : ond syndod anuhraetbol, ac na dderfydd byth, iddo garu pechaduriad! oblegid y mae y'fath wrthwyoebiadatifeidrol yn natur y Jehofab i hechod, fel ag y mae yn fawr syndod iddo ei oddef yn un man allan o uffern. Y mae y fath adgasrwydd ymbur- deb natur Duw at bechod ; nes yw yn rhyfeddod ei fod heb losgi y ddaear erys talm o'i blegid. Y Ss mae cyfraitb a phríodoliaethau tanllyd y Duwdod o natur am ruthro arnom a*n tóri i lawr : ac y mae amynedd yr Arglwydd yn annhraethol yn ein harbediad o nffern ; ac oni olcWr ni yn fuan, fe orfoledda ei gyfiawnder yn erbyn ei amynedd nes ein bwrw i'r llyu tân. Onis golchir i>i yn fuan, fe waedda efei b'un o'r diwedd "Tor ef i lawr." Mae pecbod mor atgas yngolwg Duw, fel oas gall ein goddef yn bir ar y ddaear i'w gyflawni. Ond er mor gased ganddo becbod, etto pecbadùriaid a garodd efe. Y rhai wrth natur- iaetb ydynt elynion iddo, y rhai byny yw gwrthddrychau eì gariad; ac fe'u carodd gymmaint, íel y daeth i'r iseltler mwyaf er eu mwyn. Gair ymhellach o gysuri'r gwein- iaid—Bechaduriaid, de'wch ym- laen ; nac amheuwch gariad Cn'st tuag attoch. Gwrîhddadl. Ond fe àllai fod rhyw rai yn barod i ddywëyd, mai gwir yw ei fod yn wertbfawr iawu i'r neb a garwyd ganddo : ond am danaf fi, nis gallaf feddwl iddo erioed fy ngharu i. Wrth glywed y pregethau melysaf am Grist, am riuwedd ei râs, a ibyfeddodàu èi gariad; nid ydynt ond perf i'rà mynwes ferwi o'm mewn, gán feddwl na b_vdd y cwhl ond gwnëyd fy uffern yn boethach yn ydiwedd. Ond, bechadur, pa sail sydd genynt i ddywëyd na charẅyd dî ?