Skip to main content

Rhif. 205. RHAGFYR, 1843. Pris lc. t(Cofiaf drugareddau yr Arglwydd." T)ÜARLLENYDD!—Wele gerbyd amser •*-'wedi ein dwyn at ddiwedd blwyddyn arall arall. Tro di a minau yn ol i edrych ar ddaioni a thrugaredd yr Arglwydd tu ag atom. Cymmarwn ein sefylifa ä llawer a gyd-gychwynasanty flwyddyn hon â ni. Pa nifer o honyut a fuant yn nyffrynoedd galar? y mae rhai o honynt wedi coìli eu iechyd, ac ereill eu perthynasau hoff. Pa sawl bachgen a geneth a fu yn wylo wrth gladdu eu raam anwyl-gu, ac yn tywallt dagrau yn llif wrth fedd eu hanwyl da'd? Pa sawl un o'n cyfoed- ion sydd wedí ei alw i ffordd yr holl ddaiar, a syrthio yn nwylaw y Duw byw! íë, pa sawl enaid a deimlodd, ac sydd yn teimlo, ac a deimla, dros yr oes dragywyddol, angerdd y tân ysol, a'r llosgfëydd tragywyddol, ei haf wedi darfod, a chynauaf ei enaid wedi myned heibio, ac ynteu heb fod yn gadwedig! Cadwyd ein llygaid ni rhag dagrau, ein traed rhag syrthio, a'n bywyd rhag angeu. Ond cofiwn mai trugaredd yr Arglwydd yw na ddarfu am danom ninau. Priodol iawn yw dywedyd—"Hyd ymay cynorthwyodd yr