Skip to main content

Rhif. 195,—CHWEF. 1843. Pris lc. Fy anrhydeddwyr a anrhydeddaf Ji, a'm dirmygwyr a ddirmygaf. 'YNA a ddywedodd y l)uw cyfiawn sydd mor íFyddlon i gyflawni ei fygythiad ag ydyw i gyflawni ei addewid.. Eglurodd y penderfyniad hẅn o'i eiddo yn achos tŷ Eli, mewn raodd y merwina clust, acy teinala calon pob nn a ddar- Heno yr hanesyn ystyriol, yn nechreu Uyfrcyntaf Samuel. Mae yr amgylchiadan a gâf nodi yn yr ysgrif hon, ac un arall,yn dangos fod y Brenin tragwyddol hyd yn awr yn sefyll at y penderfyniad difrifol hwn. Am y mishwn, ni ch'af ond dangosy rhan olaf o'r ymadrodd hwn, yn cael ei wirio yn hanes marwolaeth un o'r gwrandawyr yn y lle yr wyf yn arftr addoli. Hen ŵr geir-wir a gonest oedd, wedi cael Uawer o ddyddiau ar y ddaear, llawer o drugareddau a breintiau yn y byd, wedi cael yr hyfrydwch o weled ei holl blant yn proffesu Crist, a Uawer o argoelion eu bod yn meddu gwreiddyny matter.y rhan ddanaddygir mohoni oddi aruynt. Ar rai amserau ymddangosai ar- wyddion ar yr'hên ŵr fod y gwirioneddau a wrandawai yn gwneyd argraff led ddwys ar ei feddwl. Arosai, weithiau, ar nos Sabbath yn y gyfeillach, a chyfaddefai mai ei ddyledswydd oedd rhoi.ei hnnan i'r Arglwydd, ac i'wbobl.ef yn ol ewyllys Duw. Gwahoddai ý Gweinidog ef, yn awrac eilwaith, i'w dý i gael ymddiddan ag ef am bethau perthynol i'w heddwch,—iddango»