Skip to main content

iL^HItó'W 2 3BUEEra"3r228\ Rhif. 188,—GORPH. 1842. Pris lc. HAN ES MAIR, GWIRIONEDD YN FU DD UGOLIAET HU8. ^Parhad o'r Rhifyn diweddaf) Tad Mair yn cael ci gymmeryd yn glaf. VN nechreu'r gauaf, yr oedd yr hin yn bygwth -*- bod yn dra llem, yr oedd y mynyddoedd a'r dyffryn wedi eu cuddio yn barod ag eira dwf»; yr hen wr a gymraerwyd yn glaf. Dymiinodd Mair iddo ganiatau i'r physygwr, yr hwn oedd yn byw yn y pentref gerllaw, ddyfod i'wolwg; a'i llet- ywr caredig a aeth yn fuan i'w gyrchu mewn cerbyd. Y physygwr a ysgrifenodd ei gyngor; aeth Mair gydag efat ydrwsiwybod a oedd ganddo obaith am adferiad ei thad. Dywedodd wrthi, nad oedd mewn dini perygl bnan, ond bod ei afiechyd yn debyg odroi yn ddarfodedig- aeth. Pun glywodd hyn, aeth bron i lesmair; wyloùd, och'neidiodd, a phrin y gallent ei dydd- ann. Er hyny, sychodd ei dngrau, ac ymdrechodd ymddangos yn dàwel pan ddaeth at ei thad, rhag ei íìino ef. Bu Mairmor ofaìus o'i thad ag y gallai merch dda fod o dad tyner. Gallai bron ddarllen yn ei wedd, betii oedd arno eisian, Bu yn gwylio am nosweithiau eyfain yn ochr ei weiy, a phan yr ewyilysiai rhai o deuln y tý roi iddi gymmorthu fel y gallai jrphwyso, anaml y cauai ei llygaidT Os syniduai ci tliad yn y modd lleiaf, byddai yn ei ymyl, yn gofyn iddo pa fodd yr oedd. liyddai'n parotoi, ac yn dwyn iddo, gyda'r dyfalwch inwyaf, yr ymborth goieu ar ei lès yn yr amgylchiad y