Skip to main content

f.r-î- rJi écíad^.-■- »':.' --- -=-.» eüîä-— es'i ẃ bì á'C s Rhif 185.—EBRILL, 1842. Pris lc. (Parhadodu dul. 41.) G. Os jiad ellir cael sail i fedyddio babanod oddi wrth orchymyn nag ymddygiad Crist, oìiiù ellir bod yn hyderus ei bod i'w chael vji ymddygiudau yr Anostolion, oblegid cry- bwyllir am amrai deuluoedd a fedyddiasant liwy, ;ie onid yw yn rhesymol i ni feddwl íbd babanod yn gwneud i fyny ran o honynt 'ì A. Cyn rhoddi attebiad uniongyrchol i'r gofyniad yna, Dymunaf eich sylw at. ddau both perthynol i'r gair tcala ; sefyn 1. Y gall fod teulu heb un baban ynddo. Ac yn 2. Y gall fodteulu acynddo fabanod, ond na bydd- atit yn cael cu golygu, canys fc ddcfnyddir y 'gÙYtculn, wcithiau inewn ystyr gyforddwyu- °1, oblegid fe ddywedir am Alcanah iddo oí' ;t'i holl dylwyth fyned i fynu i Silo; ond Hannah ei wraig nid aeth i fymi, na Samuel i'i fab.-—Ond er dangos mai tywodlydywy ;;ìi? hon ctto mi a ymofynaf ychydig am nod- ^eddiadau y rhai y dywedir iddynt gael cu '>edyddio-yn yr oes'Apostolaidd. Ac i'r dyben «wnw.mi a ddechreuaí gyda gweinidogacth íoan Fedyddiwr. Yr ydym yn cael na ^dyddiai efe ncb ond y sawl a gyft'esení eu pechodau.—Crist ftrwj ei ddysgybìion) ni