Skip to main content

atJjrato t î3lcntan> Rhif. 3.—MAWRTH, 1827.—Pris lc. îJC w®»m®w/® .*/^®»s~-® f**Ŵ -r**® ***¥: " Hyfforddia Blentyn yn mhen ei ffordd." BYWYDAMARWOL4ETHS.HOOLY (Parhad o tu dalen 20.) 85. flOFYNODD ei mam iddi, pa V3T fodd y byddai I)yw os arbedai Duweibywyd? Yn wir, fy mam, ebe hi, y mae ein calonau mor ddrwg fel nas gallaf ddweud: yr ydymyn dueddol i addaw pethau mawrion pan yn gleifion; ond wedi gwellau, yn rhy oarod i anghofip ein hunain a Duw, ac i droi at ynfyd- rwydd. Eto, gobeithiwyf y byddaf yn fwy gofalus o'm hamser a'm henaid, nac y buom. 16. Yr oedd Sarah yn Uawn o serch- iadau naturiol at ei rhì'eni; ac yn ofalus rüag gorflino ei mam trwy golli ei chysgu wrth ei gwiüo.—Gofynai ei mam, " Pa fodd y gallaf oddef ymadael â thi, a'm dagrau heb sychu ar ol dy frawd ?" " Duw y cariad a'cli cynnalio,*ac a'ch cysuro," atebai S. a chwanegai, " ni bydd ein hymadawiad ond am ychydig, cawn yn fuan gydgyfarfod yn y gogoniant. 17. Dyd'1 yr Arglwydd nesaf at yr