Skip to main content

atftrato í lîientett* ■r*. #** +** *>++**+<+*+ *->*r.rsrsr*rkr*+***+<++**r***4<++*r^*<r>* Rhif. 32.—AWST, 1829.—Pris lc. ANGEU! ANGEU yw ymddatodiad yr enaid a'r corph oddiwrth eu gilydd. Y cyfeillioo anwyl hyn yn cael en gwahann: y naill yn syrthio i bridd y ddaear, a'r llall yn ehedeg i dragywyddoldeb. Pan olrheiniom y mater difrifddwys hwn i fynu hyd at y crybwylliad cyntaf am dano yn yr Ys- grythyrau, gwelwn ei fod wedi cael ci fodoliaeth gau bechod. Rhoddwyd gorchymyn i ddyn gan Dduw idd ei gadw, ac angeu oedd y gosp am anufudd-dod. "Yn y dydd y bwytai'o bono, gan farw y byddi farw !" Gan i ddyn anufuddàu daeth marwolaeth i mewn. Wedi i y Diafol, trwy ofFer- ynoldeb y Sarph, lwyddo gyd* ein rhieni cyntaf i droseddu cyfraith eu Creawdwr: wedi i dad y celwydd ddwyn ei amcan i ben, i ýru anghydfod rhwng dyn a Duw: wedi i'r Arch-wrthgiliwr hwnw, o gynfigen uffernol, ddyfod a dyn i'r un sefyllfa wrthryfelgar ag ef ei hun, y Goruchaf a gyhocddodd y ddedryd alarus uwcb ben Adda. M Pridd wyt ti, ac i y pridd y dychweli." Gelwir angeu yn ymddatodiad y babell ddaearol. 2 Cor. 5.1. Gelwir y corph yn dŷ, am ei fod yn ddarn o adeiladaeth gy wrain a hardd-deg, yn cynnwys amryw rannau wedi eu gosod yn dretnus a phri- odol, pob rhan yn ateb dyben pennodol a gwas- anaethgar, a'r cwbl yn arddaugos doetliineb a