Skip to main content

atfcrato i Ultntÿn. Rhif. 30.—MEHEFIN, 1829.-Pris lc. Myfyrdod borcuawl, wrth glywedyr Adar yn canu. YN y boreu, gyda thoriad y wawr, tra yr oeddwn yn eistedd i lawr, ac yn edrych trwy ffenestr y llofft ar rai o ryfeddodau y Cre- awdwr, sef y gwlith oedd yn weledig ar wyneb y meusydd, yr hin yn deg ac araul, a'r goedwig yu blaguro, a'r glaswellt yn yrnestyn allan o'r ddaear,—er fy syndod, pwy a ddisgynai ar un o'r cangenau yn yr allt, gyferbyn â fy ystafell, ond y Gôg, yn nghyd ag amrywiol o'i chyd gerddorion; a rhyfedd mor lawen a gweithgar oedd eu hym- ddangosiad i'm golwg, yn canu a moliannu idd eu Çynhaliwr am fod tymhor y Gwanwyn wedi gwawrio ar ein daear un waith yn ychwaneg, a'u hamser hwythau, preswylwyr y goedwig, wedi nesau i ddechreu pyugcio ac adseinio trwy ddol- yda a gelltydd y greadigaeth. Yr oedd hyn yn ty rhwymo i ddywedyd fod adar yr awyr a llawer mwy o ddiwydrwydd yn pcrthyn iddynt na nem- awr o feibion dynion. Pe byddai cymaint o hy- frydwch a phleser genyt ti a mineu, fy nghyd gyfodydd, mewn darllen a dysgu gair Duw, gan godi gyda'r wawr i fyfyrio ar bethau a'th leshâ, gweddio a chanu am drugareddau yr Hollaixu- awg. Pan oeddwn yn gwrandaw ar y llu asge]]- Ẃg yn perleisiaw o fy amgylch, yr oedd fy boll gynheddfau megis yn derbyn adfywiad wrth glyw-