Skip to main content

ATHRAW I BLENTYN.- 'Hyffbrddia blentyn yn mhen ei flbrdd; aphan heneiddio nid jnneda â lii."—Diar. xxii. 6. MEHEFIN, 1850. Os oeddym mewn lle ofnadwy o'r blaen, pan yn y cysegr, neu y lle santaidd, dyma ni mewn lle mwy felly yn awr, sef yn y lle santaidd sanfeiddiolaf. Dyma drigfa neillduol y Breniu tragywyddol, anfarwo), ac anweledig. Yma yr oedd yn rhoi profiou eglur o'i bresenoldeb uniongyrchol, feí y cawn sylwi eto. Hawdd ynte y gallwn ddweyd, gyda Idcob yn Bethel, "Mor ofnadwy yw y lle liwn : nid oes ynia onid tý i Dduwj a thyma bortli y nefoedd." Y mae difrifoldeb mawr yn gwèddu i ni wrth agorj'd ein llygaid i syllu ar y fatb olygfa. Weíe p;er ein bronau, fel prif wrthddrych yn tynu ein sylw, Arch cyfammod yr Arghoydd. Matli o gist hir-ysgẁár yd- oedd hon, dau gyfndd a haner, neu dair troedfedü a naw modfedd o hyd, wrth gyfudd a haner, neu ddwy droedfedd a thair modfedd o led, a'r un faint o uchder. Coed Sittim oedd defnydd hon eto, ond yr oedd wedì ei gwisgo âg aur i gyd nrosti, oddifewn ac oddiallan. Yr oedd ymylwaith o aur yn |ungylchu ei hwyneb, ac yr oedd dwy foclrwy ÿrj mhob ochr iddi, i dderbyn y trosolion aur a dd.efiiyddid i'w chario, ac a gedwîd j-n eu íleoedd yn wastadol, hyny y w, nid oedd y trosolion hyn byth yn oaèl eu tynu aílan o'r :nodrwyau. Ei chlawr, yr hwn oedd yn ogyhyd ae yn ogyfled a'r aroli ei hur, oedd fwrdd o aur coeth, ac efe oedd ydriiffareddfa.newy gymmodfa. Uwch ei phen, ac yn ei chysgodi, yr óeda dau gerub, un yn sefyll ar bob pen iddi, ac yn esíyn eu hadenydü nes cwrdd â'u gilydd yn y canol. Gelẁîd y rhai hyn,'yrt Geritbiaid y yogoniant. Nì wyddis yn bresenol beth oedd ffwfweu lun y rhai hyn. Y farn fẅyaf gyífredin yw, mai ar lun dynion yr oeddynt, gyda'r ych\vanegiad o adenydd, fei y gwelir yn amìwg oddiwrth y lluniau a gànlýddẃíi o honynt