Skip to main content

SStfjrato t mtntm* Rhif. 124.—EBRILL 1837.—Pris lc. Gofal neillduol Duic am ddyn yn ei ragluniaeth a'i ras. YCHYIDG yn ol, mewn Cyfarfod Biblau, daeth dyn trwsiadus, y'mlaen ar yr ar- eithfan, ac wediannogy gwrandawyr mewn modd cyffrous ac ennillgar, i fod yn ddiwyd yn ngwaith yr Arglwydd, adroddodd yr hanesyn canlynol.— " Yr oedd bachgen bychan flynyddoedd yn ol yn un o'n porthladdoedd, a chanddo dad o longwr, yr hwn oedd ddyn gwyllt ac annuwiol iawn. Gyrwyd y bachgen un prydnawn at y Uwythfa i alw ei dad. Cafodd ef yn feddw. Dy wedodd y bachgen ryw beth a wylltiodd ei dad gymaint, nes codiei droed a'idroedio drosodd i'r môr. Yn ei gynddaredd aeth y tad i'r tafarndy yn Ue i achub ei blentyn. Yr oedd y nos yn agosâu, a'r bach- gen gwiiion bron a cholü y dydd yn y tònau, pan ganfuwyd ef gan gwch Uong rhyfel, yr hwn oedd yn myned heibio, ac í'elly achubwyd eí'rhag bedd