Skip to main content

&tfttato t mtntmu Rhif. 111,—MAWRTH, 18S6.—Pris le. COPIANT S-PRICHARD. (PARHADO T17DAL. 16.) A RFERAI ei dad a Mari ac yntef fyned am ■**■ ychydig o'r neülda hob prydnawn Sad- wrn, i ymddiddan ä'u gilydd am ddaieni Duw iddynt yr wythnos oedd ar derfynu—befh oeddynt wedi ei wneyd o'i le, &.c.: ar ddiwedd y gyfrinach gweddîai Mari yn uilaenaf, Sam a'r tad yn ddiweddaf, a phob un yn ddigon uchel i'r lleill ei glywed a'i ddeall. Yma gwelwn fod Uais cydwybod yn uchel yn myn- wes plant; canys crefai y bachgen bychan hwn ar yr Arglwydd am faddeu iddo ei an- ufudd-dod i'w fam, a phethau eyaill. Di- olchai am ei gadw allan o'r tän poeth, a gofynai i'r Arglwydd ei wneuthur yn fachgen da, cymmwys i'r nefoedd. Mynych y dywedai ar ddiwedd y cyfarfodydd" hyn, "Wel, mi fyddaf yn fachgen da o hyn alían." Ni lwyddwyd ganddo, er llawer o ymdrech, i ddywedyd ti wrth gyfarch y Bod mawr; dywedai chwi bob amser; a'r rheswm a roddai dros ei arferiad oedd, na fedrai efe ddywedỳd ti wrth y Duw mawr. Wedi marw ei fam, yr unig beth a gysurai ei feddwl ar ei hol oedd, mai íesu Grist oedd wedi ei chymeryd ato ei hun i'r nefoedd.