Skip to main content

Y GWffi FEDYDDIWR. Cyf. I.] HYDREF, 1842. [Riiif. 10. DYDD MIDIAN. Canyt drylliaist iau eifaich ef affon ei ysgwydd efgwialen ei orthrymwr, megys yn nydd Midian, GAN DYFNWAL. Er pan y mae dynion ar y ddaear, y mae braieh hollalluawgrwydd y Duwdod wedi ei diosg er gwneuthur ymwared iddynt o angenoctid eu cyfyngderau ; ac y mae nerthoedd ei ryfeddodau yn ngwa- redigaethau ei bobl, fel y maent wedi eu croniclo yn yr hanes ddwyfol, yn golofnau sefydledig o oes i oes, ac o genhedlaeth i genhedlaeth, o 'ofal yr nchel Dduw am ei eiddo, ynghyd a'i barodrwydd i weithredu iechydwriaeth iddyut pan fyddo mautellau y nos fawr wedi eugoblygti, adyífryn Achor yn ei holl ddychrynfeydd wedi cau am danynt. Agorwyd pyrth ei ras yn Edeu, ac o'r pryd hwtiw liyd yr awr hon, drwy holi oesau y ddaear, y mae ei ddaioni a'i dosturiaethau ef fel tFrydiau grisialaidd yn rhedeg allan i blith truenusion y cod- wm, ac y inaent wedi bod yn fywyd i fyrddiynau o blant marwolaeth, ac wedi dirwyn mwy na mwy o deitlu y gaethgiud o'r anialwch adref, y rhai ydynt yn awr yn ysbrydoedd perffeithiedig gerbron yr orsedd fawr yn y nef, yn dyrchafu clod- ydd eu Hiaehawdwr a'u Duw mewn tönau na all neb eu seinio ond ardalwyr purdeb eu hunain. Wrth edrych i inewn i Iyfr Duw, gwelir môr o ryfeddodau yn dy- lenwi, ac ymerodraeth fawr gras yn ei gogoniant, ac ewyllys da y Teyrit tragy- wyddol ateiddeiliaid drwy holl ddosparth- ion ei lywodraeth; ac yn y drem ar y pethaii mawrion y mae efe wedi eu gwneuthur, ymgryfha ein heneidiau nin- natt; oblegid bod yr unrhyw addewidion mawr iawn a gwerthfawr i ninnau, a'r un Duw i ymladd ein rhyfeloedd ac i guro gelyuion ein heneidiau draw. Dacw Enoch y seithfed o Adda yn cael ei gipio o blith y cynddiluwiaid, ac yn myned adref drwy eangderau yr wybrenau fel meteor tan- llyd mawr, ac yn myued i mewu drwy byrth y ddinas anr wedi ei wisgo âg an- farwoldeb, ac yn bortread byw i'r thronau a'r arglwyddiaethau ysbrydol yn y nef, o gyfausoddiad cyrff ysbrydol drwy wein- idogaeth yradgyfodiad diweddaf! Dacw Noe yn ei arch ynghanol tònau trochionog agor-arswydusddyfroedd y diluwdigofus, pan ydoedd natur megys wedi yiuddatod, y dychrynfeydd mwyaf yn mhob rhyw fanau, a thymhestl na bu ei bath erioed yn curo ar adcilad y ddaear; ond wele Noe a'i deulu yn dyfod allan heb eu niw- eidio, oblegid eu bod dan warcheidwad- aeth y Dnw mawr! Pan ydoedd Israel yn cael eu harwain o'r Aifft, wele eu Brenin yn myned o'u blaen ; y Mòr Coch yn ymgynhyrfu ; y dyfroedd yn chwarae ac yn berwi o'r gwaelodion dyfuion ; y tünau yn ymluchio yn anuhrefnus inegys pe buasent wedi eu taraw â syfrdandod ; yr awelon yn chwythu yn nerthoi ; yr eigion mawr yu ymagor ; ffordd yn cael ei phalmautu gan y nef yu y dyfnderau; ac Israel Duw yu myned tua'u gwlad rhwng magwyrydd oddyfroedd! lsrael heb DJuw a orchfygid gan y distadlaf o'r holi genhedioedd; ond Israel a Duw o'u plaid oeddynt yn annorchfygol; ac nid yn uuig ni. allasai eti geìynion inwyaf rhyfel- gar eu gwrthsefyll, oud yr oedd natur ei huu megys yn urswydo rhagddynt, ac yn tori ei deddfau sefydlog ei hun er mwyu eu gwasanaethu ! Ymagorai y inôr o'u blaen ; distyllai y creigiau ddyfroedd yn ffrydiau gloyw iddynt; gwlawiau y cy- mylau ýd méwncytìawnder iddynt yngha- nol yr anialwch mawr acofnadwy ; holltai yr lorddonen rhagddynt; syithiai caerau o flaen eu myrddiyuau ; ac mor sicr a bod y pethau mawrion crybwylledig wedi cy- meryd lle er daioui pobl Dduw, y mae yr un gatìu eto yn ein Duw ni i waredu ei 2 N