Skip to main content

Cyf. VI.] EBRILL, 1847. [Riiii-. 04. DYN YN YSBEILIO DUW. Y mae "Syntax Morganwg" yn gwadu cyhuddiad "Syntiix Món" sef fod yr líglwysi Deheuol ysi ysheiiio yr Eglwysi Gogleddol. Ond pwy a amîiena y cy- huddiad fod pechadur yn \'sbeilio Duw'ì í)s goíÿn rhyw un yn mha beth yr ydwyf yn ysbeiiio Dnw ? Aíebaf, yn 1, Yr iryt t/n yslmlìn Dui" <> d;i SERCH. Y m;e y Goruchaf yn gofyn i ti ymsercliu ynddo â'th îioll galon. " Cár yr Arglwj'dd dy Dduw à'th holl galon, à'th ho!l enaid, ac à'th holl nerth." Ac os nad wyt yn caru Duw fel hyn, jt wyt yn ei ysbeiíio o'r hyn y mie yn hawiio yn gyfreithlon iddo ei hun. Ac nid yn unig yr wyt yn euog c ganiattal dy gaviad a'th serch oddiwrth Dduw, ond heí'yd yn enog o'u trosi i wasanaeth gwrthrychau anmhriodol—i ti dy hnnain bach abwydaidd tlodaidd, briddelìyn marwol, ac hefyd i'r byd a phechod. Yn hyn yr wyt yn debyg i un yn ysbeiiio ei dad o'i feddiannau, a'u rhoddi i leidr, neu eu gwasgaru yn afradlon ar gau bleserau. Am y miloedd o fendithion a dderbyniaist gan Dduw, a ddychwelaist iddo cf dy ddiolchgarweh colonog ? Os nadcìo, yna yr wyt yn ysbeiliwr Duw, ac yn attal oddiwrth y Cyfranwr Dwyíbl, yr hyn a hawìit dy hunan oddiwrth yr hwn a í'uaset wedi gwneud lles iddo. Gellir dweyd yr un peth am holl gyn- neddfau yr enaid. Geìlir dangos fod yr oll o honynt yn cael eu hysbeilio oddi- wrth Dduw a'u trosi i wasanaetli pethau ereill. 2, Yr tcyt yn ysheili» Dtttc «'tlt amser. I ba ddyben y mae yr Argiwydd yn cstyn dy ddyddiau, ond i'r dyben i ti gael cyíieu i ogoneddu ei enw, gwneud lles i'th gyd- ddynion a thrysori i ti dy hun drysor erbyn yr aniser a ddaw ? Nid eiddo dyn yw ei amser fel y gall ei ddefnyddio fel y gwelo efe yn dda. Y mae yr Argiwydd yn ei roddi i ti fel i oruehwyhwr, gan ddysgwyl i ti wneud defnydd iawn o hono, fel pan ddelo efe i'th alw i gyfrif am dano, y gallot roddi dy gyfrif i mewn yn Hawen, a derbyn y groesawiad hwnw, "Dawas, Cyf. VI. da a ffyddlon," <i-c. A ydwyt ti, ddar- Jlcnyd.J, yn defnyddio dy amser fel y mae úy Gr^awdydd yn gofyn i ti, nc.i a wyî ti ddim yn hytrach yn ei dreulio, y rhan fwyaf', os nid oli, i geisio dy fwynhad a'th fodcüonrwydd dy hunan a'r byd ? A ydwyt ti yn ymdrechu am yr anrhycîedd sydd yn deiìliaw oddiwrth Dduw, neu ynteu yr anrhydedd sydd yn dyfod otidi- wrth ddynion ? Pa un yd .vyt yri ymdreehu fwyaf, i gasglu cyfoeth y byd iiwn, ai trysori i ti cìy iur.i drysor yn y nef? Bydded i'th gydwyood ateb - bydded i'th ddyddiau a'íh flyneddoedd ^t:'L>! ?, Yr ictjl yn ysbriliti D iw <• <;j gyfoeth. Dywed y Goruchaf (a p'iwy a feiddit ei ameu) " Eiddof fi yr aur u'r ari.tn, ino.i i Arglwydd y Uuoedd."—" Bwystlìio í yr anialwch a'r aniíeiliaifi ar fil o lÿnyddoedd ydynt eiddoí'fi." Beííi byn-ig wyî yn feddiannu o dda y i,y 1 hwn, rhodd Dnw ydynt, nen dalcnt wedi ei hyinddiriecl i ti i'w defnydcìio fei y cyf-irwyddir. À ydwyt ti yn defnyddio ciy feddiannuu mown ys- tyriaeth o'r Hhoddwr goruchel ohonynt? Bydded i'r tj<l"j<íig wyt yn cìreuiio er goíxoi:i:i:ú Duw, a'r llutcer wyt yn gam- dreuiio er c;y gogoniunt ây íìiiü n aíe;» y gofyuidd a wyt y;i ysheilin Dnw ai peiciio. Y mae yn ddychrynadwy i feddwl uiii y miloedd a'r iniiìynau a ysbeilir oddi- nr Ddnw, ac a dreuiir yn bechadurus ar feddwdod ac aniladrwydd, mewn rhyfel- oedd dinystrioì, acmewn batchdcr a gwag- edd bydol! O ynfydrwydd, iToìineb a drygioni cìynion ! Pe bai yr holi feddiant sydd yn cael ei wastraífu yn bechadurus yn cael ei gysegru at wasanaeth Duw a lies dynion, mor fuan y gwelid pob anialwcíi yn blocíeuo fel y rhosyn, a'r hoi! ddaear yn dyfod fel " gardd yr Arglwydd." Ddar- lìenydd, a yuwyt ti yn gyíianog â'r (l'.jf afrifed sydd yn ysbeiiio Duw er ys miloedd o fiyheddoedd? 4, Yr uyt yn ysbeilio Ditw o'lh ddy- lanwao. Y mac y Goruchaf wedi cys- ylltu dynion yngiiyd trwy wahanol gyíym- au, fel y bvddo i'r naiìì i efieithio ar y