Skip to main content

Y BEDYDDIWR. Cyf. III.] RHAGFYR, 1844. [Rhif. 36. CYNADLEDDAU ANGEU Á'R BEDD. CYNADLEDD III. Angeu. "Wel, wcl; dyma fore'y trydydd dydd, 0 Fedd ; ac y mae wedi troi ullan yn fore tywyll a dù i ni ein deuoedd, er i wawr o'r nef dreiddio i mewn i gilfachau pellaf gwlad marwoldeb. Yr ydym ni yn oblygedig gan y mantellau caddugawl; ac er ymbalfalu o honom am ychydig amser yn mhellach yn y tywyllwch, ac er i ni allu achosi rhyw gymaint eto i galonau dynol, y mae ein tynged wedi ei therfynu, a chleddir ni mewn nos o dragywyddol angof. Yr oeddwn mewn pryder mawr drwy yr holl nos neithiwr, ac yn cadw gwyliadwr- iaeth ddyfal wrth borth carchar Mab y Dyn, a phob swn a glywn drwy holl gymydog- aeth Caersalem yn peri i'm calon neidio rhag ofn ei fod ef wedi diliuno, ac yn dyfod allan o gromgell y graig yn fuddygoliaeth- wr. Llawer gwaith drwy oriau y nos aeth lieibio, y dychrynwyd fi gan furmur ffrwd Cedron; llawer gwaith y brawychwyd ii gan drwst yr awelon yn ysgwyd dail yr Olewydd; a bu'm lawer gwaith yn mron a llesmeirio pan glywn ryw sŵn o'r corlanau •draw, rhag bod Emmauuel wedi neidio i ^i'wyd, ac felly i roddi trangc areinllywod- raethau ni. Ond fel yr oeddynt wyliadwr- iaethau y nos yn myned heibio y naill ar ol }' lia.ll, a phorth y gromgell yn aros yn gauedig, yr oeddwn yn ymgadarnhau; fy ofnau yn diflanu; a'r rhagdybiaethau braw- ychus y meddiennid fî â hwynt, yn cilio ymaith ar ol eu gilydd ; yr oeddwn wedi tlyfod i'r penderfyniad fod ein llywodraeth i fod yn lywodraeth dragwyddol, a'n tcyrnas i barhau hyd yn ocs oesocdd. Fel vr ocdd y bore yn nesu teimlwn fy Iiun yn cryfliau, a chan ymfoddhau yn y dyb o fod Hwch dynionach Eden i fod byth dan awdurdod angeu, a than gloion y bedd, hlueddiais mewn crechwonfa o lawenydd Cyf. 111. mawr fel y canlyn ;—" Dyma sylfaen ffydd' a gobeithion y teulu dynol wedi diílanu; dyma frwydr Calfaria a'r fuddygoliaeth ar y ddraig wedi troi yn aneffeithiol; dyma y gwaed a ddiferodd o archollion Mab y Dyn wedi myned yn ddirinwedd; a thyma yr iechydwriaeth yr adeiladwyd gobeithion fyrdd arni wedi troi allan yn siomiant tra- gwyddol. Y mae angeu a'r bedd mewn dyo- gelwch ; ni raid i ni ddychrynu mwy ; oble- gid os methodd yr hwn a ymlawenychai yn nghyfaneddle santeiddrwydd ei Dad, cyn i sêr y borc gyilganu, ac i feibion Duw lawen- hau; os methodd yr hwn y mae ei fyncdiad allan o'r dechreuad er tragyw- yddoldeb ; os metllodd yr hwu y galwyd holl angelion Duw i'w addoli pan ddaeth i'r byd; os methodd yr hwn a reolai ac a farchogai ar y tymhestloedd chwyrn-wyllt; os methodd yr hwn a geryddai ferw tòn«u'- trochionog y dyfroedd dyfnion; os meth- odd yr hwn a alwai ar y sêr wrth eu- henwau, ac a gymerai yr ynysoedd fŷnÿ fel- brychcuyn;—i'e, os methodd hwa a diliuno- ar ol yr ergyd marwol a roes ái'v.'u iddo, ni all neb arall ei wneuthur, wîl teulu Eden ganu yn iach byth i'w gobeithion am gaelbywyd tu draw i'r Iorddonen; am weled- gwawryn tori mewn gogoniant drosfryniau anfarwoldeb; ac am fwynhau etifeddiaeth anllygredig yn mhlith y gwybodaethau, y thronau, a'r arglwyddiaethau fi*y." Ond braidd cyn y deallwn bod y waŵr yn ymsaethu dros fynyddoedd y dwyrain, gwelwn olcu yn yr uchelion, unwedd aphe buasai y nefoedd yn nysgleirdeb annhraeth- adwy ei gogouiant, yn disgyn i'r ddaear; ae yn íil myrddiwn buanach nag un gor- uchyn a welwyd erioed yn ysgogi yn yr uchelder, yn disgyn ac yn aros wrth fedd Joseph yn yr aidd. Clywais drwst y maea yn cael eidreiglo ymaith; gwelais y mil- wyi yn íì'oi am eu heiuioes; a chani'yddai*