Skip to main content

DIOD BABANOD. Rhai anghyfíredia am yfed ydyw babanod—y maent yn Hymeitian yn ddiddiwedd. Y mae eu mamau yn digio yn eabyd wrthynt weitbiaa, pan lefant am rywogaetb aeill- duol o wlybwr. Bygythiant garo y rhai bach aawyi. íra- gripiant am y gordial gaaol uos. * Teîralant syched cyn amser boreafwyd. Tchydig o fwyd sydd arnynt eisiau; ya wir, byddant fyw heb ddim, er gofid i'r fam, ond iddynt gael digon i'w yfed. Njd newyn sydd yn ea blino, ond syched. Y mae oylla gwresog gan faban. Yfant yn y tŷ owrdd; er i'r fam ddaagos y prcgethwr, a sibrwd, "Bo, Bo," er i'r diaeon ddangos ei ddwrn ac ysgwyd ei ben, er i'r bachgen heaaf ddangos yr alîweddau a'a hysgwyd, er i'r tad ■ddaagos arian, a'a cynnyg, i'r aflon- yddwr, ac i'r pregethwr ddangos angbymmera,dwyaeth trwy besychn a cbymhecn, dangosaut hwythaa yn ol, nad oes dim Hoayddwch i fod yn yr addoliad hwnw, os na cheir llamaid i'w yfed. Rhaid iddynt hwy gael diota. Gwaeddi y maent, nid am wirodydd, diod-frâg, gwin, nac osai (eider), ond iaith eu natar ddrwg ydyw, Ilaeth, llaeth, LLABTH. Nîd ydyw babanod yn arfer galw am ddiodydd meddwol. Peidied y fata a rhoddi cwrw i'r babaa bach sydd yn galw am laeth. Y mae troad gwyn ei lygaid, symadiad chwareus ei droed, ac ymyriad Äireidus ei law fechan wen yn dangos fod ei galon yn ddedwydd pan gusana y fron â'i fin. Y mae y baban ar y fron yn fii